ბიძია ვაჟას საწოლიდან


PROlogue (ანუ Praefatio)

საწოლში ვწევარ და ვერც კი ვაცნობიერებ იმ დღეების სისწრაფეს, ასე გამალებით რომ დაჰქრიან ჩემი ფანჯრის მიღმა. ვუყურებ მხოლოდ სინათლეს და სიბნელეს. არც მთვარე ვიცი რახანია, არც ვარსკვლავები და არც მზე. ძლივს მივდივარ ტუალეტამდე და აბაზანამდე. ჩმი ნებით და სხვისი დახმარებით. ვტანჯავ სხვებს და ვიტანჯები.  განვიცდი ისეთ ძლიერ ტკივილს, რომელიც უკვე ასე მომრავლებული ერთეულების ხვედრია…

ავთვისებიანი სიმსივნის დიაგნოზი დამისვეს რამდენიმე 2 თვის წინ. გამეხებული სახის ექიმმა ჩემს ახალგაზრდობას შეავლო თვალი და დიაგნოზი მხოლოდ იმიტომ გამიმხილა, რომ ექიმის ეთიკა შევახსენე. შევთნხმდით, რომ ინფორმაცია კონფიდენციალური იქნებოდა. მაგრამ ჭირმა თავი არ დამალა და ქიმიოთრაპიასა და ტკივილგამაყუჩებლებზე შემსვეს.

სწორედ ეს არის მიზეზი, რამაც გადამაწყვეტინა ჩემი მცირედი თავგადასავლის მოთხრობა. ჩათვალეთ, რომ ეს აღსარებაა. რადგან ათეისტი ვარ, შესაბამისად, არ მწამს მღვდლის და თქვენ განდობთ იმ საიდუმლოს, რომელმაც ასე დამტანჯა მთელი ჩემი 24 წლიანი ცხოვრების გზაზე.

LOGUE (ანუ ძირითადი ისტორია)

იმ ქალაქში დავიბადე და გავიზარდე, სადაც ქუჩას ყველაზე დიდ პატივს სცემენ. ბავშვობიდანვე მიზიდავდა წიგნის განსაკუთრებული სურნელი. ადრეულად დავიწყე კითხვა და ცნობიერების არის გაფართოება. იმთავითვე დაინტერესებული ვიყავი ადამიანის როგორც გარეგანი, ისე შინაგანი არსით. სქესობრივ მომწიფებამდე კარგა ხნით ადრე ვიცოდი, რა ცვლილებები უნდა განეცადა ჩემს ორგანიზმს ამ დროს. თუმცა, ამას ბავშვური თვალით ვუყურებდი.  არ შემშინებია ძილში პირველი თესლდათხევისა. მივხვდი, რასაც ნიშნავდა ეს. შემდეგში ხელის ვაშველებდი. უნდა აღვნიშნო, რომ სქესობრივად ადრე დავიწყე მომწიფება. თუმცა იმაზე, რაც ჩემს თავს ხდებოდა, არავის ვეუბნებოდი. პირიქით, თავი უბიწო კრავადაც გამომყავდა. როცა მეგობრები ამ თემაზე  საუბარს იწყებდნენ და ნძრევით აღტაცებულნი ერთმანეთს ახარბებდნენ მის დღიურ რაოდენობას, მე უარვყოფდი, ცოცხალი თავით არ ვამხელდი რომ ვმასტურბირებდი.

პარტნიორის ყოლაზე ყოველთვის ვფიქრობდი და ასე რომ ვთქვათ, ვოცნებობდი კიდეც. ათასგვარ სიტუაციას წარმოვიდგენდი, მაგრამ იმას არა, რაც მოხდა.

ჩემი კარის მეზობლად ძალიან ლამაზი გოგონა ცხოვრობდა. მასთან ისე კარგ ურთიერთობაში ვიყავი, თითქმის ყველაფერს ვუყვებოდი (თითქმის) და მეგონა, რომ ისიც ასე იქცეოდა. თუმცა შევცდი და მთელ მის საიდუმლოს მაშინ აეხადა ფარდა, როცა პირველად მაკოცა.

მე დავიბენი. არც მიფიქრია, რომ მას ამის გაკეთეა შეეძლო (მე-საცოდავი ბავშვი!). ორიოდ წუთის შემდეგ მან ისევ განაგრძო ჩემი კოცნა და გაკვირვებულ სახეს ყურადღებას არ აქცევდა. გონს რომ მოვეგე, უკვე ტანთ გაეხადა.  მისმა მშვენიერებამ მთელი ჩემი სხეული მოიარა. გამხეცებული დავეძგერე. ვლოშნიდი. ძუძუებს ვულოკავდი და მისი ვნებიანი, სუსტი კვნესა უარესად მახელებდა. ქცევის წესები წამიერად სულ გადამავიწყდა. მხოლად გახდის პროცესში გავიაზრე, რა უნდა გამეკეთბინა და სექსის პირველმა მცდელობამ წარმატებით ჩაიარა, იმასთუ არ ჩავთვლით, რომ ეაკულაციამ მის ორგაზმმს რამდენიმე წამით დაასწრო.

ხშირად ვხვდებოდით, ხანდახან სკოლასაც ვაცდენდით, რომ მშობლების თვალი აგვეხვია. ის მაქებდა, მე ვწითლდებოდი და კომპლიმენტებს ვეუბნებოდი. თავის სექსუალურ ცხოვრებაზე მაშნ და იწყო საუბარი, როცა ვკითხე და მიხვდა, დამალვას აზრი არ ჰქონდა.

ყველაფერი კარგად იქნებოდა, ასე რომ გაგრძელებულიყო ჩვენი ურთიერთობა. მაგრამ ერთ დღეს მეგობართან წაყოლა მთხოვა. მამა გავაფრთხილე, რომ სკოლიდან გვიან დავბრუნდებოდი. კარი 30 წელს გადაშორებულმა კაცმა გაგვიღო. იაკომ გადაკოცნა და ,,ნიკო სახლშიაო?”- ჰკითხა. მიუხედავად უარყოფითი პასუხისა, სახლში შეაბიჯა და მეც შემიპატიჟეს.  დივანზე დავსხედით.  სასმელად წვენი ავირჩიე. რამდენიმე ყლუპის შემდეგ საშინელი დაღლილობა ვიგრძენი. ,,წავიდეთ- მეთქი”- იაკოს ვუთხარი. ,,მოიცა, ნიკო უნდა გაგაცნო, თან საქმე მაქვსო”- მიპასუხა. ნელ-ნელა თვალები მელულებოდა. ვაჟამ (ასე ერქვა) ათას სისულელეზე დაიწყო საუბარი. ჩვენს გამხიარულებას ცდილობდა. წვენს მაძალებდა, მაგრამ არ ვსვამდი. არ მესმოდა ნორმალურად რაზე საუბრობდნენ. ვაჟა გვერდით მომიჯდა. აშკარად უაზრო თვალები მქონდა, მას კი რაღაცნაირად უბრწყინავდა. ყელზე მაკოცა. წამოდგომა დავაპირე, მაგრამ ვერ ავდექი და თან თავისი დიდი ტორებთ გამაკავა. ნაზად მკოცნიდა, თნდათან გახდა დამიწყო. უხეში სიმხურვალის გარდა ვერაფერს ვგრძნობდი. ვერც შევამჩნიე, როგორ დავრჩით მარტო ოთახში. კოცნა-ლოშნით  დამტოვა დედიშობილა.

შემათვალიერა, თავადაც გაიხადა. სახეზე მისვამდა ხელებს. თავისი “ავლა-დიდება” ცხვირ-პირთან ახლოს მოჰქონდა და ჩემსას ებღაუჭებოდა ხელებითა და პირით. არ მახსოვს რამდენხანს გაგრძელდა ყოველივე, მაგრამ როცა გამოვფხიზლდი, უკვე ჩაცმული ვიყავი. საშინლად მტკიოდა “იქაურობა”. გვერდით არყის ბოთლი მედგა და მის სუნად ვყარდი. იაკო და ვაჟაც იქვე ისხდნენ და მასლაათობდნენ. ,,ასეთი სმა გამიგონია, ბიძია?”-მკითხა ვაჟამ და იაკომაც მხარი აუბა. ჩემი ფანტაზიის ნაყოფი მეგონა მომხდარი, მაგრამ ტკივილი თავისას შვრებოდა. არაფერი მითქვამს. წასასვლელად გავემზადე. იაკოც წამოვიდა.

2 დღე შინიდან არ გამოვდიოდი. ვფიქრობდი ყველაფერზე და მრცხვენოდა. თუმცა, როცა ვაჟას სხეულს წარმოვიდგენდი, რატომღაც გულისრევის ნაცვლად, სიამოვნებას ვგრძნობდი. მამამ დაგვიანება ამიკრძალა, თუმცა ვერ გაარკვია, სად დავლიე. ერთი კვირა შევეგუე ბედს, შემდეგ კი ყველაზე საშინელი რამ მოხდა ჩემს ცხოვრებაში. ვიგრძენი, რომ ისევ მინდოდა ვაჟას ნახვა. იაკოს არაფერი ვუთხარი ამის შესახებ. ისედაც იშვიათად ვნახულობდი იმ დღეებში. კიდევ ერთი კვირა გავუძელი და შემდეგ თვალთვალი დავუწყე მამაკაცს, რომელმაც 15 წლის ასაკში მაზიარა სექსის მეორე მხარეს.

2 დღე ყურადღებას არ მაქცევდა, ან ცოლთან იყო ან შვილთან ერთად ჩავივლიდა გვერდს. მესამე დღეს, განმარტოებისას შინ ამიპატიჟა. შიშნარევად ავყევი. და აქედან დაიწყო ჩემი ვარდნა ჰომოსექსუალიზმის მორევში. ქალთან დიდი ხანი არ მქონია სექსი. წლის ბოლოს იაკო მამასთან გაემგზავრა რომში. იქვე განაგრძო სკოლა.

ვხვდებოდი, რომ რაღაც აკლდა იმას, რასაც სექსს ვეძახდი. 18 წლისამ ისევ  ქალი ვარჩიე. სიყვარული მეწვია, თუ საერთოდ არსებობს ეს გრძნობა. უფრო სწორი იქნება, თუ ვიტყვი, რომ ერთ გოგონაზე გავხდი დამოკიდებული. მის მეტი არავინ მინდოდა, ვერაფერს ვხედავდი მის გარდა. სწავლასაც შევეშვი და მეგობრებთან ურთიერთობასაც.  თუმცა, როცა შეყვარებულები გავხდით ოფიციალურად, მან თითქოს ის ეშხი დაკარგა, რაც მანამდე მიზიდავდა მასში. გაუფერულდა. სილურჯე დაეკარგა.

დედაქალაქს მივაშურე. თავნებობდა დავიწყე და მეგონა, ყველა ,,ქალი ჩემი იყო”. სინამდვილეში მხოლოდ ქალები არ მაკკმაყოფილებდა. უფრო მეტი მინდოდა. რაღაც სხვა. სექსუალური ცხოვრება ისევ მამაკაცებს დავუკავშირე. უფროსი ასაკის მომწონდა, როგორც ქალი, ისე მამაკაცი. მიჭირდა მათ შორის არჩევანის გაკეთება.

21 წლიდან კარგი სამსახური ვიშოვე კარგი ნაცნობების, საყვარლებისა თუ ნაწილობრივ მამიკოს დახმარებით. რამდენიმე ადამიანთან ისე ვურთიერთობდი, ერთმანეთზე წარმოდგენაც არ ჰქონდათ მათ. არ ვიკლებდი ალკოჰოლს. ყველანაირ სასმელს ვსვამდი. ,,პლანისა” და LSD-ს ზემოქმედების ქვეშაც ხშირად ვიყავი. ყველაფერი მშვენივრად იყო, თუ არ ჩავთვლით იმას, რომ საშინლად მრცხვენოდა, მამაკაცებთან ურთიერთობა რომ მქონდა. ჩემს ცხოვრებას ამრეზითაც კი ვუყურებდი. ხანდახან თვი საშინლად მძულდა. გარყვნილების მწვერვალზე ვიდექი და ამით ისეთსავე სიყვარულს განვიცდიდი საკუთარი თავის მიმართ, როგორც ზიზღს…

მერე კი ყრუ ტკივილები დამეწყო. თავბრუსხვა და გულისწასვლა უცხო არ ყოფილა ჩემთვის. სიტუაციის მართვა მალევე ვისწავლე და ექიმთან (სტომატოლოგის გარდა) მანამ არ მივსულვარ, სანამ ყოველივეს მწვავე ხასიათი არ მიეცა. მთელს სხეულში მივლიდა საშინელი ყრუ ტკივილი. მერე მიწყნარდებოდა და კუჭის არესთან ქრებოდა. 23 წელს ვასრულებდი მაშინ.

POSTlogue (ანუ ეპილოგირებული ეპიკრიზი)

ყველაფერი ვთქვი, რისი თქმაც მინდოდა. რა თქმა უნდა მხოლოდ ერთი ნაწილი გაგაცანით ჩემი ცხოვრების.ის ნაწილი, რომელიც ასე აფორიაქებს ჩემს ისედაც გატანჯულ 24 წელს ცხოვრებისას.

თქვენ ხომ მოძღვარნი არ ხართ, რომ ყველაფერი გითხრათ. ისიც გაითვალისწინეთ, რომ მე ათსიტი ვარ. ეს აღსარებისმაგვარობაც მხოლოდ იმიტომ ვთქვი, რომ ხლისწაკვრით დამეღვარა შემაწუხებელი სითხით სავსე ფიალა. თანაც თქვენი ნებისმიერი ემოცია და დამოკიდებულება, იქნება ეს თანაგრძნობა, ზიზღი, სიყვარული თუ სიძულვილი, ნებისმიერი რამ, რასაც გაიფიქრებთ ან/და  იტყვით, მე მხოლოდ სიამოვნებას მომანიჭებს იმ წამლებივით, ტკივილს რომ მიამებენ ცოტა ხნით, სიკვდილამდე.

About these ads

About ადო

მოგესალმები, მე ადო ვარ! რატომ ადო (იგივე Ado Doodlez) და არა ლადო, ჩადო, ღადო ან გადო? ბავშვობაში ჩემი სახელის სწორად წარმოთქმა არ შემეძლო ამიტომ ჩლიფინით და მიკიბვ-მოკიბვით ვამბობდი ადოლის, როცა გავიზარდე შემრჩა და ყველა მეძახის ადოს.
Gallery | This entry was posted in ინკოგნიტოს პოსტები, საკითხავი and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

27 Responses to ბიძია ვაჟას საწოლიდან

  1. Mygreensun says:

    namdvili ambavia tu sheni shemoqmedebaa? <3

  2. Jason Evans says:

    მაგარიაო რომ ვთქვა ორიგინალურად არ გამოვა ამიტომ მოვიფიქრებ ზუსტად რა დავწერო და ისევ შემოვეხმიანები ამ პოსტს : ) :****

  3. snake says:

    ვაიმე…. ვინ კვდება? :(

  4. ნათია says:

    მე ბედნიერი ვიქნებოდი 24-25 წლის ასაკში რომ ვკვდებოდე, ასე რომ, გიხაროდეს ;) :)

  5. ჯემკა says:

    ვკითხულობ და საკუთარი ამბავი მახსენდება. მსგავსი რაღაც ჩემს ცხოვრებაშიც მომხდარა. და გული მტკივა ეს რომ მე გამოვცადე . მართლაც კარგად გაქვს დაწერილი.

  6. ლაან შენს კალსნიკებს მოვაგენი მგონი აქ ხარ? :/

  7. Lanka says:

    ხო აქ ვარ.. გავიგე პოლიცია გეძებსო და მოხდა რამე?

  8. არა გოგო მე კი არ მეძებს, მოკლედ ხო გახსოვს გუშინ მე და ეკი მკითხავთან რომ ვიყავით აი იქ… რა ქვია აეროპორტის ტრასაზე რომ ცხოვრობს , ხო და იმან უმკითხავა თუ გინდაო ვატომ მოგიყვანოსო ცოლადო გზაჯვარედინზე ორმო უნდა ამოთხარო და შიგნით მკვდარი კატა დამარხოოო. მოკლედ ამ იდიოტკამ გააკეთა მასე და პატრული არ წამოადგა თავზე? ნუ ლან… არ იცი იქ რა მბავი ატყდა. ეკი გაიქცა და ეძებენ ეხლა.
    შენ ის მითხარი გვარამიასთან იყავი ბოტოქსის დამატებაზე?

  9. Lanka says:

    აუ ხვალ მივდივარ.. ერთი სული ამქვს. კიდევ ტუჩიუნდა გავიდიდო, ნუ ცოტა მეშინია მაგრამ რას ვზიამთ სილამაზე მსხვერპს მოითხოვს.
    ხო თან პარიზშიც ხო მივფრინავ, მოკლედ რა, გადარბენაზე ვარ აღარ შემიძლია.
    შენ რო გოგო დააორსულე, რას აპირებთ? ვღელავ შენზე :/

  10. ოხ… რეების გჯერა სენ კიდე რააა. გოგო კი არა ციყვი კიდევ!!! უბრალოდ დაქალებივით გვეძინა და ეხა ცდილობს შემეტენოს. სად მაქვს მაგისი თავი? არ გინდა შენ კიდევ მაგ ტუჩების მეტი დაბერვა. გახსოვს აუზზე რომ ვიყავით ვერ ყვინთავდი და ზევიდან ტივტივებდი იმხელებია უკვე.
    აი მე კი მინდა ცოტა დუნდულების კორექცია. ძალიან პატარებია და ცოტა სილიკონის დამატება არ აწყენდა.
    ხო, მართლა ხვალ დილით რომ გამომივლი ჩემი ყავის წიქა წამოიღე, მაგარი სამკითხაო ნალექი ქონდა და მინდა ანჟელას ვაჩვენო, იქნებ გამეხსნას ბედი. :/

  11. Lanka says:

    აუ კარგი რაა.. მშვენიერი დუნდულები აგქვს, ჩემითვალით მაინც არ მქონდეს ნანახი:>:>
    შენ კიდევ მაგ მკითხაობას მაინც ვერ მოეშვი ხო? უკვე ჰოროსკოპივით გახდა შენთვის თუ რაცაა…
    სამსახურში რაას შვები, გავიგე ხელფასს უმატებენო, ჰა არ დავასველოთ? :)))
    ხვალ მითხარი კიდევ რა წამოგიღო, მერე შენი წუწუნის თავი არ მაქვს.

  12. ხელფასს კი მიმატებენ მაგრამ შეფის კაბინეტსიც მომემატა სამსახური მაგიდაზე :დ.
    ქეიფის ხასიათზე კიდევ არ ვარ… სხვა დროს.
    დილით მეტი არაფერი არ მინდა მარტო ის ჭიქა და … ჰო კრუასანები ლიმონიანი ნაჩინკით. ჰმ… ლან რაა ეს რა სტრანნი სურათები გილაგია ოდნოებზე? ან ეს ბიძია ვაჟა ვინ არის? მაგასთანაც იწექი უკვე გოგო???
    აიიი ძააან ცუდი ხარ ნუ!!! სად შემიძლია: “ბიძია ვაჟას საწოლიდანო” რომ წერ პახოდუ! მარცხვენ !!!!

  13. Lanka says:

    მოიცა რა ბიძია ვაჟა, დავიბენი, სად ვარ ღმერთმანი.. ეს რას მიშვები :/
    აუუ რით ვერ ისწავლე ეს ოდნოები რა, ჩამორჩენილო შენ!!! კრუასანებს კი არა არ გაღირსებ არაფერს :/

  14. ლანა!!!! მერამდენედ!!! გეუბნევი შენი კლასნიკების ლინკი მომეცი თქო და ვიღაცა მანიაკების საიტზე დაგყავარ!!! აუუუ აიიი ხერხემალი მიცახცახებს ისევ!! აიიიი ვერ გადამირჩები!! ნახე ხვალ რა დღეში ჩაგაგდო!!!! ბოდიში ბიძია ვაჟიკო! არ არის ეს ჩემი ბრალი!!!! :((((

  15. gigoli says:

    ტფუუუუ პედერასტების ბუდეა ბლინ! გორგასალი გინდათ ახლა თქვენ და დაგაწყვიტავდათ კისრებს სუყველას. სიმსივნემდეც არ მიიყვანდა საქმეს. შენ კიდე პედერასტო ბლოგის ავტორო. ათეისტი და უფსიქოლოგიო, ჩამოუყალიბებელი ორიენტაციის რომ ხარ, მიტომ გიწია ცოდვებმა! ეს ზოგიერთი კუტუ კიდე გითანაგრძნობს. ვაი თქვენს პატრონს უბედურს. ბოდიშს ვიხდი, მაგრამ არ ხარ შესაბრალებელი. პირიქით გულის ამრევი ხარ!

    • გიგოლი არც ამ ბლოგის ავტორია პიდარასტი და არც ისინი ვინც მას კითხულობენ.
      იუმორით რომ შეხედო ზემოთ ნაწერს არ გიცდია?
      და კიდევ: ჩემისთანა პატრიოტი და მართლმადიდებელი, რომ იყო ცოტა მეტ კაცთმოყვარეობას გამოიჩენდი. მსუბუქად რომ ვთქვათ უხერხულია სხვის ორიენტაციაზე თითის გაშვერა თუ საკუთარში უკვე ბოლომდე ხარ დარწმუნებული.
      მოკლედ თუ მართლმადიდებელი ხარ– მეტი პატივისცემის გამოჩენა გმართებს სხვა ადამიანების მიმართ, თუნდაც მაგალითად რომ გამოდგე სხვებისთვის.
      ყურადღება მიაქციე იმასაც, რომ შენს კომენტარებს არ შლიან და ყველა კითხულობს.

      • gigoli says:

        რატომ თავად არ გიცდიათ შეგეხედათ ჩემი კომენტარისათვის იუმორის კუთხით? რაც შეეხება ჩემს მართლმადიდებლობას: მე არ ვარ მართლმადიდებელი, მაგრამ ვცდილობ პატიოსნად არსებობას

        • ძალიან კარგი. ჰო და ყველამ ერთად და მეგობრულად ვიარსებოთ ამ პაწაწინა დედამიწის ზურგზე. :)
          P.S.შენც საინტერესო ბლოგი გაქვს და აუცილებლად გესტუმრები. :)

        • gigoli says:

          ეგ პ.ს. კი აშკარად ტყუილი გამოგივიდა. :X

        • gigoli says:

          არ გინდა ტყუილად დაკარგავ მაგ ძვირფას დროს!

    • გორგასალი რო გვნახავდა, ისიც გაპიდარასტდებოდა :)))
      :D :D მწვავე! :D :D

  16. ra jobia mag asakshi sikvdils?
    _ra da upro adre sikvdili!

  17. Pingback: 2 წლის ბლოგი და ანგარიში მკითხველს |

  18. Anonymous says:

    აუ მაგარ სლეობებია

  19. gorgasali rom gnaxavdat, kastrirebas chagitarebdat. amis shemdeg mxolod sxvebi gagjimavdnen da tqven ukve — vegaravis…….

დატოვე კვალი! ♥ გამოთქვი შენი მოსაზრება კომენტარის სახით

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s