გამჭვირვალე

არ ვიცი როგორ, რატომ, მაგრამ ადამიანებს სხვადასხვა ფერად წარმოვიდგენ. მე მწვანე ვარ მაგალითად, ხან ღია ტონალობაში, ხანაც მეტისმეტად მუქი, თითქმის ბალოტისფერი…

მაგრამ ალბათ ყველა ადამიანის ცხოვრებაში არის მომენტები, როცა ის ძალიან მკვეთრ ფერსაც კი კარგავს, ფერმკრთალდება.

… უბრალოდ ფერმკრთალი ხარ. დადიხარ ქუჩაში და ყველა და ყველაფერი უფერულია, შენ კი მათ ფონზე საერთოდ გამჭვირვალე, თითქოს უჩინმაჩინის ქუდი გქონდეს თავზე ჩამოფხატული.

ჰოლივუდის ფილმების სცენარის მსგავსად, თითქოს რაღაც გაურკვეველი წარმოშობის აბი გჭირდება, რომელიც დროებით მაინც დაგიბრუნებს ფერს. 

WTF? Something is wrong?

clam down!

ერთხელ მითხრეს “პონტის” კაცი ხარ და მეგობრები მხოლოდ “პონტისთვის” გჭირდებაო.

ჩემს ირგვლივ ძალიან ბევრი “მეგობარია”, “მეგობრებიც”, მეგობარიც და კიდევ მეგობრებიც:

• მეგობრები “პონტისთვის”
• მეგობრები გაჭირვებისთვის
• მეგობრები სიყვარულის გასაზიარებლად
• მეგობრები საკამათოდ
• მეგობრები დასატუქსად
• მეგობრები უაზრონი
• მეგობრები აზრიანები
• მეგობრები იდიოტები
• მეგობრები თბილები ან “ჰოთები” ერთი და იმავეა.
• ვირტუალური მეგობრები, რომლებიც ბანალური ურთიერთობისთვის არიან
• მეგობრები ირონიული გამონათქვამებით
• მეგობრები, რომლებიც ძირს გითხრიან
• მეგობრები, რომლებიც გემეობრებიან იმიტომ, რომ უბრალოდ უნდათ რომ მათი მეგობარი გერქვას
• მეგობრები, რომლებსაც მხოლოდ facebook-ით და მეილით ემეგობრები
• მეგობრები, რომლებიც დილის 5 საათზე გირეკავენ და მათ საშველად მირბიხარ
• მეგობრები, რომლებიც ტელეფონით გირეკავენ და მოსაკითხად
• მეგობრები მარტომ რომ არ სვა სასმელი
• მეგობრები, რომლებიც ყლეობას გიყვებიან და თავაზიანად უღიმი, ის კი დებილად აგღიქვამს, მაგრამ ის არ იცის რომ ყლეა.
• მეგობრები, რომლებიც რქიანები არიან ანუ ჯიუტები, რომლებთანაც დღე გამოშვებით უნდა იმეგობრო.
• მეგობრები, რომლებსაც სტკივათ ის რაც შენ.
• მეგობრები, რომლებიც შენთან შენიღბული მეთი მეგობრობენ
• მეგობრები სექსისთვის
• მეგობრები კოცნისთვის
• მეგობრები ადამიანურები
• სნობი მეგობრები
• პატარა მეგობრები
• დიდი მეგობრები

მე ზემოთ ჩამოთვლილი მეგობრებიდან ყველა ვარ, უფრო სწორად ყველანაირი მეგობრობა შემიძლია, ზოგთან რომ უაზრო ვარ ეს იმას არ ნიშნავს რომ ყველასთან ასეთი ვარ. მე მსახიობი ვარ, კარგი მსახიობი, მაგრამ არა მატყუარა! მსახიობები მატყუარები არ არიან!

მე ზემოთ ჩამოთვლილი მეგობრებიდან  ”პონტავშიკებს”, თბილებს, იდიოტებს, ადამიანებს, ცოტა სასმელის მოყვარულ, მეგობრებს სექსისთვის, მეგობრებს მხოლოდ კოცნისთვის, სიყვარულის გასაზიარებლად, უკომპლექსო, უბრალოდ მათი მეგობარი რომ მერქვას, ხანდახან სნობ, ასეთ ჩემთვის იდეალურ მეგობრებს ვირჩევ ძირითადად.

Something is wrong?  I’m sure about my opinion and I’m thinking that i’m right!

იდეალური ყველაფერი არსებობს, მთავარია იდეა გქონდეს!

“მეგობრობა” – ჩემეული ვერსია…(ნოჩურასაგან)

უბრალოდ მინდა ჩემი შეხედულება დავაფიქსირო ამასთან დაკავშირებით.

ვფიქრობ, რომ მეგობრობა/მეგობრის შენარჩუნება ხანგრძლივი დროით არც თუ ისე ადვილი საქმეა. ამას ერთგვარი ნიჭი სჭირდება. ადამიანს თუ შეუძლია კომუნიკაცია, სიტუაციის რეალური თვალით შეფასება და კონტროლი, ის ყოველთვის მდიდარი იქნება.

ხანდახან ზედმეტად კრიტიკულები ვართ ერთმანეთის მიმართ, ზოგჯერ უსაფუძვლოდ, ზოგჯერ პედანტურებიც ვხდებით და მომაბეზრებელი ხდება ურთიერთობა.

ერთ დროს მეც ვიყავი ძალიან პედანტური მეგობრების მიმართ და ხშირად კრახით მთავრდებოდა ჩვენი ურთიერტობა.

“ვიყავი ასეთი, ვარ ესეთი და გავხდები ისეთი”, ჩემთვის ჯერ კიდევ თეორემაა, რომელსაც პერიოდულად ვუმტკიცებ საკუთარ თავს. არ გვინდა ერთმანეთთან აქსიომებით საუბარი. ამოიგდეთ თავიდან ფრაზა როგორიცაა “შენ უნდა”… არავინ არ უნდა გააკეთოს ის რაც სხვას უნდა. მთავარია საკუთარი თავი შეიცნო, მიხვდე შენ შეცდომებს სხვის ემოციებზე და არა დაპირისპირების დროს. ცოტა ხნის წინ ერთ მშვენიერ ქალბატონთან საუბრისას განვიხილეთ კონფლიქტოლოგიის თემა. კონფლიქტი რომ არ გაღრმავდეს, უნდა ჩაახშოთ რაც შეიძლება მალე და თან არ უნდა დაგავიწყდეთ რომ ილაპარაკოთ კონკრეტულ საკითხზე და არ გადაუხვიოთ იმ თემას, რადგან ასე უფრო გაღრმავდება და “შეასკდებით” ერთმანეთს არ არის საჭირო წარსულში მომხდარი სხვა წყენის გახსენება (შენ მაშინ ასე მითხარი, შენ ჩემი ნათქვამი არ გაითვალისწინე, შენ ისე არ მოიქეცი და ა.შ.) ეს უფრო დაძაბავს სიტუაციას და როგორც ზევით ავღნიშნე თქვენი ურთიერთობა კრახით დასრულდება…

არავინ მეკითხება (ჯერ) ამას თუ როგორი უნდა იყოს მეგობარი მეგობრისთვის. ჩვენ ხშირად გვავიწყდება ერთი რამ (და არა მხოლოდ ერთი) შენი მეგობარი არის ისეთივე (ინდივიდი) ადამიანი როგორიც თავად შენ ხარ. ის უშვებს შეცდომებს როგორც შენ, შენ აძლევ შენიშვნას როგორც ის, მას უყვარხარ და ზრუნავს შენზე როგორც შენ. შენ გინდა დაემსგავსო მას კარგის მხრივ?! მაშინ ასწავლე, დაანახე სხვა კუთხით რეალობა. თვისებებს რომელსაც მე გამოვყოფდი მეგობრობაში, ეს არის: გულახდილობა, პირდაპირობა, ყურადგება, კორექტულობა, პატივისცემა და რაღა თქმა უნდა სიყვარული

პ.ს.
ერთს გირჩევთ, იყოთ დამთმობი და გამჭირვალე ერთმანეთის მიმართ, სათქმელი არ დაიტოვოტ და გულს ტყუილად ნუ იმძიმებთ. გიყვარდეთ ერთმანეთი, აფასებდეთ და დაფასებულები იქნებით თქვენც

წარმატებები ყველას, პატივისცემით, ნოჩურა

დამრჩა ბავშვი მშიერი

დილიდან კომპიუტერს ვეჯექი და ფილმეებს ვუყურებდი, მართალია არ მიყვარს როცა მარტო ვუყურებ რამეს, მაგრამ ყველა თავისი საქმით იყო დაკავებული. მომბეზრდა ფილმების ყურება და სიგარეტის ჩაქრობის თანავე ახლის მოწევა. ამ დროს წერილი მივიღე ფეიფბუქზე “გამოდი, გამოეთრიე მოგვენატრე. ჩვენი სახლის გზა დაგავიწყდა?”, მეც მეტის თქმა აღარ მინდოდა, ერთი ხელით მაისურს ვიცვამდი მეორეთი კი შარვალს (სახლში ტრუსით დავტანტალებ, თუ არსად გავდივარ) ფეხსაცმელიც ვიპოვე, სათვალეც თმა გავისწორე და წავედი კიკვიძებთან ვაზისუბანში. კარების გაღების თანავე წივილი, კივილი და “ვინ ვის კოცნიდა” იყო. ნაყინი (საშინლად არ მიყვარს) ძალით და დაჟინებული “შეჭამეს” ძახილით მივირთვი. რა თქმა უნდა ვიქაჯეთ, ბევრი ადამიანი განვიხილეთ, თავისი ავით და კარგით (წავიჭორავეთ :დ) მობილური ვაჩხაკუნეთ და

მაროი

]გამოვუყევი სახლის გზას… ტრანსპორტში, როგორც ყოველთვის ფეხზე ვიდექი და თან ვფიქრობდი, ადგილი მაინც განთავისუფლებულიყო, თორემ ამდენი უაზრო თვალების ატანა (თმის გამო), რომლებიც შემომყურებდნენ აღარ შემეძლო. განთავისუფლდა და უკანა სავარძელზე ბედნიერი სახით მოვკალათდი, სამაგიეროდ მარჯვნიდან და მარცხნიდან “სასიამოვნო” სურნელით დავტკბი… ცოტახნის შემდეგ მეზობელმა მომაძახა შენი გადახდილიაო და ჩავიდა, გაოცებულმა მადლობა გადავუხადე, რადგან ამოსვლის დროს გამარჯობაც არ მითხრა, სახლს მივუახლოვდი, ჩავედი და დაბნეულმა გზის ფული მეორედ გადავიხადე. როცა ვიღაც გზის ფულს მიხდის, თითქმის ყოველთვის მავიწყდება და მეორედ ვიხდი. ამ ბოლო დროს სკლეროზი დამჩემდა. ვინმეს რაიმეს რომ დავპირდები ცოტახანში აღარ მახსოვს როგორი მნიშვნელოვანიც არ უნდა იყოს. შეიძლება ორი დღის შემდეგ გამახსენდეს… სახლში ამოსვლის თანავე კომპიუტერს მივუჯექი, ნახევარი კილო “პეჩენია” დავიდგი ჩავრთე სკაიპი, დამატებულ მეგობრებს სიყვარულოვნა, სიხჩუნა, საკალელი, ბუსუნა, სიხჩო, დონე, სკაიპ მენ, სკაიპ ვუმენ, ნახალოვსკი, საბურთალოვსკი, სვით გერლ, ძერსკ ბოი და ამისთანები ამოვშალე… 500 “მეგობრიდან” 42 მეგობარი, ნათესავი და 4 “რა იცი რა ხდება” ადამიანი დავიტოვე… ყველას სახელი და გვარი მივაწერე, რომ ადვილად ვიცნო ვინ ვინაა. ყველა მოვიკითხე, წყევლის და გინების თავიდან ასარიდებლად, ბედნიერი დღე ვუსურვე და ბლოგზე გადმოვინაცვლე… ამასობაში ჩემი ძმიშვილისთვის გადანახული ნახევარი კილო “პეჩენია” შემომეჭამა, რომელიც ბავშვს დილით მაწონში აზელილი უნდა ეჭამა. ახლა კი წერა უნდა შევწყვიტო, დილით ადრე გავიღვიძო და მოვასწრო პეჩენიის ყიდვა, შეუმჩნებლად ადგილზე დაბრუუნება და ყოჩაღი და დილის ძილს გადაჩვეული ადოს ნიღბის მიწებება…

წარსული, სიგარეტი და ოცნებები

ანის სიგარეტი გამომყვა და წუხდა ძალიან, თან პირველი საათი იყო… დავურეკე და შევთანხმდით, რომ სახურავზე შევხვდებოდით. გამოვიდა სახლიდან საღამურით და ხალათით… ჩუმათ, ფეხაკრეფით ავედით სახურავზე, რომ მზიას არ გაეგო და მორიგი საყვარელი არ ვგონებოდით ხმაურზე. სიგარეტიც “მოვკურეთ”, გონება გაგვეხსნასავით, (მოწევა კლავს) ენის კუნთები დაიჭიმა და საუბრის ხასიათზე მოვედით, თითქოს 2 საათის წინ არ გველაპარაკა. “ტატუს” გაკეთება უნდა და თავს იკავებს, მბაძავს :დ. ტატუს, ხალხის აზრი მოჰყვა, აზრს მეორე ღერი სიგარეტი და მეორე ღერს წარსულის გახსენება… ადო, გახსოვს როგორ ვთამაშობდით მე, შენ, ელენე და შაკო? გახსოვს ერთხელ ყველზე და ლიმონათზე, რომ ვიქეიფეთასვით და როგორ გვისწორდებოდა? გახსოვს როგორ მიყვარდა კბენა? როგორ გატირებდით ყველას და გეჯავრებოდით? მახსოვს ანა მახსოვს ყველაფერი მახსოვს… მესამე ღერის დროც მოვიდა და უფრო ახლო წარსულის გახსენება… ადო ლაშა იცი როგორ ძალიან მიყვარს? უიმისოდ სიცოცხლე ვერ წარმომიდგენია, ჩემი ბაჭიაა. აუჰ მომიყევი ყველაფერი თავიდან როგორ გაიციანი, გთხოოვ რა. მომიყვა და უცბად მე ჩემ ფიქრებში გადავეშვი (როგორც ყოველთვის) სიყვარული მეც მომინდა, მომინდა ვინმეს უზომოდ შეყვარება, ვინმესთვის იმის თქმა, რომ უსაზღვროდ მიყვარს და მეც არ შემიძლია მის გარეშე სიცოცხლე. წარმოვიდგინე ანას მაგივრად თავი, მე ვუყვებოდი იგივეს ჩემზე… ამ დროს ტელეფონმა დარეკა…
_ჰაუ
_მიყვარხარ ბაჭ
_მეჩ მიყვარხარ ბაჭი
_ადოსთან ერთად სახურავზე ვარ და მოვდივარ, აი, ხმა გესმის? სკუპ სკუპ
_ლაშ, ჩემთან ერთად არის ანი და თქვენზე მიყვება მალე, მივა სახლში
_ ჰა ჰა ჰა… კაი ძმა…
ისევ ფეხაკრეფით ჩამოვედით კიბეზე, მიზეზი ისევ მზია…
ანი, ლაშ, ერთმანეთს ასე რომ აფასებთ ხომ იცით როგორ მიყვარხართ? როგორ? ძალიან მიყვარხართ და ბედნიერებას გისურვებთ, ერთად ყოფნას და ბევრ ბაჭყატეებსს…