ფრენა ფიქრებით… (წერილი მეს)

მოვიწყინე…

   და ეს მოწყენა ძალიან მსიამოვნებს, არავის ნახვა არ მინდა, არც უახლოესი მეგობრების, არც “მეგობრების” და არც მეგობრების. იცი როგორ ვარ? თუ გაინტერესებს დაგიწერ. ჩავირთავ მუსიკას, სავარძელში ვჯდები, ჭერს ვუყურებ და ვფიქრობ, ვფიქრობ ძალიან ბევრს, მაგრამ რას ვფიქრობ არ ვიცი. უბრალო სხეულს სული შორდება და დაფრინავს …

     ხანდახან იცი რა მგონია? თითქოს ადამიანები რობოტები არიან და ვიღაც მართავს მათ, აი ის ვიღაც კი არ ვიცი ვინ არის, ეს ახლა გამეფიქრა არ გეგონოს გატყუებდე, მე არ ვიტყუები… როგორ არ იტყუები ადო! ჰო, კარგი ახლაც მოვიტყუე და ორი დღის წინაც ცუდად ვარ და სახლიდან ვერ გამოვდივარ, მგზავრობა არ შემიძლია მეთქი. ტყუილი არ შემიძლია, ხომ იცი მიმიკები გამთქვამენ.  არავისთან მინდა ლაპარაკი, განსაკუთრებით რობოტებთან. გთხოვთ ნუ მომიკითხავთ, “როგორ ვარ”, “რას ვშვრები” და მსგავსი სისულელეებით.

შენ ხომ გესმის ჩემი? ვიცი… ამიტომაც მოგაკითხავ ხოლმე ყველაზე მძიმე წუთებში, ვიცი რომ ჩუმად იქნები მომისმენ და “საუბრის” დროს შენც ჭერში ყურებას არ დაიწყებ.

ძალიან ბევრ ყავას ვსვამ… იმდენად მეზარება განძრევა, რომ სიგარეტს ყავის ფინჯანში ვაქრობ და ვაგროვებ, ასე მიგროვდება დღის ბოლომდე ფერფლითა და ნამწვავებით სავსე ფინჯნები. კომპიუტერიდან სავარძლამდე თუ მივაღწევ… ავიღებ წიგნს, დავიწყებ კითხვას… ფიქრები არ მასვენებს… გადავდებ გადაშლილ წიგნს და ისევ ჭერს შევყურებ… სოციალურ ქსელებშიც დამალული ვარ ასე მგონია მწერენ, რომ ანტიდეპრესანტად  გამომიყენონ, ჰო ანტიდეპრესანტად… ასე იწყება ხოლმე ურთიერთობები ყოველთვის, ვიღაც დეპრესიაშია და მაშინ მწერს, მერე ძალიან ვუახლოვდები, ზედმეტად ბევრს ვითხოვ მისგან…

მიყვარდება…

“ვკიდივარ”…

მიდის…

წავიდეს, მაგრამ გული არ მატკინოს… არაუშავს…

და ისევ სავარძელთან მივბობღავ და ჭერს შევცქერი…

როცა ასეთი რაღაცები მჭირს ბევრ მეგობარს ვკარგავ. ძალიან არ მინდა მათი დაკარგვა, აგრესიული ვხდები და თავს ვერ ვაკონტროლებ, არ ვერიდები არაფერს.

არა ცუდად არ ვარ, კარგად ვარ და მსიამოვნებს ჩემი ამჟამინდელი მდგომარეობა. სულ სახლში მინდა ვიყო, არსად გავიდე არ ვილაპარაკო. მხოლოდ ვიფიქრო… ძალიან ბევრი ვიფიქრო…

ჩემთან ცივა, თქვენთან როგორი ამინდია?  პასუხი მომწერე რა, მართლა მაინტერესებს შენ როგორ გრძნობ თავს.

მე ყოველ დღე ასე დავფრინავ და ასეთია ჩემი ფიქრები…

ენრიკეს გასხმები (სექსუალური კაცი მაი)

ენრიკე ყველა ქვეყანაში ჩადის კონცერტს მართავს, ირჩევს ერთ ფანს ოცნებას უსრულებს (ეხება, კოცნის) და იწყება გასხმებიო.

სქრინშოტი თბილისი ფორუმიდან

ენრიკე და თამუნა, თამუნა და ენრიკე, როდის მოიყვანს ცოლად ენრიკე იგლესიასი თამუნას და დაორსულდა თუ არა ერთი მისხმით იხილავთ ქრონიკის შემდეგ რეპორტაჟში. “აწაწაწ ^^”

ბათუმი (საქართველო)

სად მიყავს კონცერტის შემდეგ მდედრობითი სქესის წარმომადგენლები, მას? ახლა ამის გარკვევას ვცდილობ. სად იდება უფრო მეტი გასხმები?  7 თვიან ბავშვს გააჩენს თუ 9 თვიანს თამუნა? დაიბანს თუ არა მინიმუმ 1 კვირის განმავლობაში ტუჩებს?  მიიპატიჟებს თუ არა ია ფარულავა “ყოფილი ცოლების კლუბში” ? დაველოდოთ მოვლენების განვითარებას, მანამდე კი წავედი ბლანტი სითხე ჩამომიტანა ნათესავმა რომელიც კონცერტს ესწრებოდა და მეც უნდა მივისხა…

წაუმინეტა ენრიკეს ორსულმა ქალმა <3 ტაკოშიც ჩააყოფინა ხელი… მოკლედ ბოლომდე უყურეთ ვიდეოს

უულოკა თუ არა იიიიიიიიშ

სოფია (ბულგარეთი)

დომინიკა

აქ ენრიკე კი არა გოგო ასხავს ^^ დაუზილა ტაკო

ჰიუსტონი (აშშ)

ბელგრადი (სერბეთი)

ბელგია

“ჯინ” მე თავისუფალი ვარ, ჯინ მჭირდები!

ყოველთვის მაშინ მინდება ბლოგზე შემოსვლა როცა რაღაც მაწუხებს, როცა ვერ ვხვდები რა მიჭირს.  რატომ არის ესე? ალბათ ყველაზე კარგი მეგობარი ჩემი ბლოგია, გადავუშლი გულს და მერე ვკმაყოფილდები. პოსტის დაწერით შეიძლება ხასიათიც გამომისწორდეს, მერე კი დაწერილზე  მეცინება.

ბევრს ვერთობი გართობა არ მაკლია, თითქმის ყოველდღე სხვადასხვა ხდება, მაგრამ მაინც არ ვარ კმაყოფილი და ჩემი ცხოვრება ერთფეროვნად მიმაჩნია. რა არის იმისთვის საჭირო, რომ სრულყოფილად ვიგრძნო თავი?  ხშირად მაწუხებს ეს კითხვა, სიახლეები მაინც არ კმარა. ხან ვფიქრობ რომ სიყვარული მჭირდება, ამ გრძნობაზე ყველაზე მეტად მეცინება, შეყვარებული ადო ვერ წარმომიდგენია. შეიძლება წარმომედგინოს მაგრამ მანამდე სხვა უფრო მეტად საჭირო პრობლემა/სურვილები მაქვს დასაძლევ/შესასრულებელი.

• პირველ რიგში ფსიქოლოგიის, ტელე ოპერატორულის ან ჟურნალისტიკის (ან სამივე ერტად)  პროფესიულ დონეზე შესწავლა.
• სტაბილური შემოსავალი
• აქტიური სამსახური, რომელიც მეორე ეტაპს დააკმაყოფილებს (ყოველთვის მქონდა ოცნება, ისეთი დაკავებული ვყოფილიყავი სამსახურით, რომ თავისუფალი დრო არ მქონოდა)
• ცეკვის სწავლა, მაგრამ ოდნავ თავის გაქნევის შემდეგ, თავბრუ მეხვევა და ფეხები მეხლართება.
• გასუქება რომ ადამიანს  მოენატრება…  ამიტომ ვცდილობ სიგარეტი აღარ მოვწიო.
• <კოხტა> ფრჩხილები… ფრჩხილების კვნეტასაც შევეშვი. ცოტა წამოიზარდნენ, მაგრამ ისე არა როგორც ნორმალურ ადამიანს აქვს.
• სექსუალური  პარტნიორი (თუ შეყვარებული არა) და არა მოსაბეზრებლად ყოველ ** დღეში ახალი.
• წარმატებული კარიერა, ოღონდაც ამ წინადადებაში რომ ახსენებენ – ოჯახს ეგ არა.
• საზღვარგარეთ ცხოვრება, მინიმუმ გერმანიაში.
• ძილის მოწესრიგება. მოწესრიებაში ვგულისხმობ 12 საათზე დაძინებასა და 7 საათზე გაღვიძებას.

 

საკმაოდ ბევრი დაგროვდა, მაგრამ ამ დროისთვის ყველაზე მთავარი. კიდევ ბევრია… დანარჩენს მას მერე დავწერ როცა ამ ყველაფერს მოვაგვარებ, ანუ არასდროს.  ჯინის მოძებნა უნდა დავიწყო

(თუ ნამდვილი ვერ ვიპოვე, სადმე “ბავშვთა გასართობ ცენტრში” შევვარდები იქ ნამდვილად იქნება სავარაუდოდ ჯინის კოსტუმში გამოწყობილზეც თანახმა ვარ  < ესეც ორაზროვანი წინადადება) , ის თუ მიშველის ამ (პუნქტებში ნახსენები) სურვილების ასრულებაში.

ჩვენ 3 მილიონს მოვიგებთ!

აი, ასეთი შესახედია, ჩვენი დომენტი, ნუცი და 49 რიცხვი

მეჯავრება, ლატარია და ყველა მსგავსი აზარტული თამაშები, რომელიც ფულთან არის კავშირში… უკვე ერთი თვეა რაც ჩემ ძმას ლატარიის ბილეთების ყიდვა უნდა, მაგრამ რომელი რიცხვები აირჩიოს და ამოიჩემოს არ იცის.
დილით, ტვინში ნათურა აენთო და 30 წლის კაცმა გადაწყვიტა, თავისი შვილის ბავშვურ ლოგიკას ენდოს. ბევრი ფიქრის შემდეგ, ფურცელი აიღო, დაანაწევრა და 1 დან 49 მდე რიცხვები დაწერა. ფურცლები დაჭმუჭნა და დომენტის ძებნა დაიწყო. საიდანღაც გამოქექა ცარიელი კოლოფი, დაჭმუჭნული ფურცლები ჩაყარა და გადაინახა. ველოდებით მთელი ოჯახი ლატარიის გათამაშებას და ნუცის თითუკებით ამოღებულ რიცხვებს, შემდეგ კი 3 000 000-ს. მეტი არაა ჩემი მტერი რაც მილიონს მოვიგებთ… თუ მოვიგეთ, მე 20 ათასს მომიგდებენ მხოლოდ.

წარსული, სიგარეტი და ოცნებები

ანის სიგარეტი გამომყვა და წუხდა ძალიან, თან პირველი საათი იყო… დავურეკე და შევთანხმდით, რომ სახურავზე შევხვდებოდით. გამოვიდა სახლიდან საღამურით და ხალათით… ჩუმათ, ფეხაკრეფით ავედით სახურავზე, რომ მზიას არ გაეგო და მორიგი საყვარელი არ ვგონებოდით ხმაურზე. სიგარეტიც “მოვკურეთ”, გონება გაგვეხსნასავით, (მოწევა კლავს) ენის კუნთები დაიჭიმა და საუბრის ხასიათზე მოვედით, თითქოს 2 საათის წინ არ გველაპარაკა. “ტატუს” გაკეთება უნდა და თავს იკავებს, მბაძავს :დ. ტატუს, ხალხის აზრი მოჰყვა, აზრს მეორე ღერი სიგარეტი და მეორე ღერს წარსულის გახსენება… ადო, გახსოვს როგორ ვთამაშობდით მე, შენ, ელენე და შაკო? გახსოვს ერთხელ ყველზე და ლიმონათზე, რომ ვიქეიფეთასვით და როგორ გვისწორდებოდა? გახსოვს როგორ მიყვარდა კბენა? როგორ გატირებდით ყველას და გეჯავრებოდით? მახსოვს ანა მახსოვს ყველაფერი მახსოვს… მესამე ღერის დროც მოვიდა და უფრო ახლო წარსულის გახსენება… ადო ლაშა იცი როგორ ძალიან მიყვარს? უიმისოდ სიცოცხლე ვერ წარმომიდგენია, ჩემი ბაჭიაა. აუჰ მომიყევი ყველაფერი თავიდან როგორ გაიციანი, გთხოოვ რა. მომიყვა და უცბად მე ჩემ ფიქრებში გადავეშვი (როგორც ყოველთვის) სიყვარული მეც მომინდა, მომინდა ვინმეს უზომოდ შეყვარება, ვინმესთვის იმის თქმა, რომ უსაზღვროდ მიყვარს და მეც არ შემიძლია მის გარეშე სიცოცხლე. წარმოვიდგინე ანას მაგივრად თავი, მე ვუყვებოდი იგივეს ჩემზე… ამ დროს ტელეფონმა დარეკა…
_ჰაუ
_მიყვარხარ ბაჭ
_მეჩ მიყვარხარ ბაჭი
_ადოსთან ერთად სახურავზე ვარ და მოვდივარ, აი, ხმა გესმის? სკუპ სკუპ
_ლაშ, ჩემთან ერთად არის ანი და თქვენზე მიყვება მალე, მივა სახლში
_ ჰა ჰა ჰა… კაი ძმა…
ისევ ფეხაკრეფით ჩამოვედით კიბეზე, მიზეზი ისევ მზია…
ანი, ლაშ, ერთმანეთს ასე რომ აფასებთ ხომ იცით როგორ მიყვარხართ? როგორ? ძალიან მიყვარხართ და ბედნიერებას გისურვებთ, ერთად ყოფნას და ბევრ ბაჭყატეებსს…

მე და რუსთავი 2 ♥

პირადი თემები და ცხოვრება ამ ბოლო დროს მიმავიწყდასავით, მაგრამ თავს
გავიმართლებ და ვიტყვი რომ არ მცალოდა და ინტერნეტიც არ მქონდა. როგორც იქნა მოვიცალე და თან მახათიც აღარ მჭირდება. მოვიცალე იმიტომ რომ სახლში მარტო ვარ და განმარტოებულად როცა ვარ მაშინ მოვდივარ წერის ხასიათზე. ისე მოვაღწიე 20 წლამდე სულ რაღრაც 2 ჯერ ვარ სახლში მარტოდ
დარჩენილი ისიც თუ ოჯახი აგარაკზე მიდის და მე არ მივყვები. ხან მარტოობაც კარგია
მაგრამ სიმართლე ჯობია და არ მიყვარს. ეხლა ინტერნეტი რომ არა შეიძლება… იმიტომ რომ ხმაურიან ოჯახში ცხოვრება სიწყნარეს და მყუდროებას არ მაცლის, თან შეჩვეულიც ვარ. იმდენად შეჩვეული ვარ ხმაურს და ხმამაღალ საუბარს მუსიკა ბოლომდე მაქვს
აწეული, რომ სიმარტოვე არ ვიგრძნო, შეიძლება მეზობელი მესტუმროს ხალათის ამარა და
იატაკის ჯოხით, მაგრამ გავუღიმებ და შემოვიპატიჟებ თუ მანამდე იატაკზე არ დამაგდო,
არაა არა, აქ ხომ საქართველოა და ხმაური არავის უკვირს “მოსულა”…
იმდენად პირდაპირი ადამიანი ვარ რომ თავის გაკონტროლება ხშირად მიჭირს
და ბევრს გულს ვტკენ მაგრამ “მკიდია” ამისდამიუხედავად თბილი ვარ. ადამიანი რომელსაც
გავიცნობ ადვილად მიყვარდება, შემდეგ მისი დაკარგვა არ მინდა და ყველაფერს ვაკეთებ
მის შესანარჩუნებლად. ძალიან მიყვარს კოცნა და მაგით გამოვხატავ ადამიანისადმი სიყვარულს, ამიტომ ყველა ჩემი მეგობარი გადორბლილი დადის… ნახევარი წელია სახლში ვზივარ უსაქმურად (როგორც თბილისის ნახევარზე მეტი მოსახლე) და მხოლოდ მეგობრებთან სტუმრობით შემოვიფარგლები. ვინ წარმოიდგენდა ჩემს სახლში ჯდომას… მაგრამ გეგმები ისე არ განხორციელდა როგორც მე მსურდა, ჯერჯერობით ასეა და შემდეგ ვნახოთ… მონატრებამ პიკს მიაღწია და უნივერსიტეტში გავლა და მეგობრების ნახვა გადავწყვიტე, მაგრამ ისე თბილად არ დამხვდნენ როგორც მე მეგონა, წიხლის ქვეშაც კი გამიგდეს

ფეხზე წამომდგარს “იმედის” თვალით შევხედე რუსთავი 2 ის კორესპონდეტს, მაგრამ რატომ შევხედე? არ დამენახა მაინც… მთელი 3 დღე ნერვები მეწიწკნება იმას უნდა ეჭიროს რუსთავი 2 ის მიკროფონი და მე ეხლა სახლში უნდა ვიჯდე? ესეთი ენერგიული, თავისუფალი და პირდაპირი ადამიანი, ვაი რა უსამართლობაა… (იქნებ ვინმემ წაიკითხოს და მიმიღოს პატრულის ჟურნალისტად მაინც )….. მთელი დღეა ევროვიზიას ვადევნებ თვალს და ჩემებურად ვაფასებ მონაწილეებს. განსაკუთრებით 3 მონაწილე მომეწონა, მაგრამ ამას მნიშვნელობა არ აქვს ეხლა, სანამ ბოლომდე გადამიხვევია თემიდან აქ დავამთავრებ…

ოცნების ქალაქი

“ოცნების ქალაქი” 14 აპრილიდან საქართველოს კინოთეატრებში…

როლებში: რუსთავი2,
პროფილი,
დუტა
შორენა ბეგაშვილი (რათქმაუნდა შიშველი)
თრილერი 1

თრილერი 2 საუნტრეკი 1 საუნტრეკი 2

გაუგებრობა გაერთიანებულ ტელეკომში?

პოსტი, სანამ ტელეკომელებს მოუსწრიათ კეთილი ინტერნეტის გათიშვა ))

კომპიუტერთან უიმედოთ მჯდომს თვალში მოციმციმე ნათურები მომხვდა და ბედნიერი ინტერნეტში შესვლა ვცადე, ვცადე და შევიდა კიდეც, ვააა გამიკვირდა და გარკვევა გადავწყვიტე თუ საიდან როგორ და რანაირად, ოჯახის ყველა წევრს ვკითხე ხომ არ გადაიხადეს დავალიანება, მაგრამ ყველასგან უარი მივიღე პასუხად… ჰმ მაშ რა ხდება?
ვსარგებლობ გაერთიანებული ტელეკომის ინტერნეტით, მაქვს გათიშული დავალიანების გამო, მაგრამ გასაოცარი ის არის რომ თითქმის ყოველ დღე ღამის და ეხლა უკვე დღის საათებში ჩემდა საბედნიეროდ მეზობლის ინტერნეტი მერთვება… ამაზე კარგი რა არის უფასო ინტერნეტი მაქვს მაგრამ გასაოცარია და ისევ და ისევ ვარკვევ რა ხდება ჩემი კომპის და ტელის თავს. გაოცებული შევდივარ საიტზე www.100100.ge სადაც ინფორმაციას ვკითხულობთ ტელეფონის ნომერს, რამდენია დავალიანება, ვისზეა გაფორმებული და IP მისამართს, მაგრამ ბერიკელაშვილის (ჩემი გვარი) ნაცვლად მაისურაძე წერია ჩემი ტელეფონის ნომრის ნაცვლად კი მაისურაძის ნომერი. მშვენიერია… მშვენიერია მაგრამ ინტერესი მკლავს მაინც როგორ რანაირად და საიდან. არანაირად არ უკავშირდება ჩვენი კომპიუტერები ერთმანეთს და რა საკვირველია არც ტელეფონები… მდაააააა ტელეკომის საიტზე ვკითხულობ ასეთ განცხადებას:

თქვენ აღარ მოგიწევთ გლობალური და ლოკალური სიჩქარეების მიხედვით ინტერნეტ-პაკეტის შერჩევა,
ჩვენ გთავაზობთ ევროპულ ინტერნეტს, ევროპულ ფასად.

დღეს უსწრაფესი ინტერნეტი უკვე ყველასთვის ხელმისაწვდომია .
8 მგბ/წმ – მხოლოდ 35 პირობითი ერთეული!
შენიშვნა: პირობითი ერთეული –აშშ დოლარის ექვივალენტი ლარში.
ანუ სასტარტო პაკეტის ფასად, იღებთ VIP პაკეტს.

სადაც კორექტირება მინდა შევიტანო და უკვე ჩემებურად გადავაკეთო:

თქვენ აღარ მოგიწევთ გლობალური და ლოკალური სიჩქარეების მიხედვით ინტერნეტ-პაკეტის შერჩევა,
რადგან ავტომატურად ჩაგერთვებათ თუ მეზობელს ჩართული აქვს, ჩვენ გთავაზობთ ევროპულ ინტერნეტს, ქართულ ფასად.

დღეს უსწრაფესი და უფასო ინტერნეტი უკვე ყველასთვის ხელმისაწვდომია შენთვის და მეზობლებისთვის.
8 მგბ/წმ – მხოლოდ 35 პირობითი ერთეული!
შენიშვნა: პირობითი ერთეული –აშშ დოლარის ექვივალენტი ლარში მაგრამ თუ არ გაქვთ არ არის პრობლემა არაუშავს მოიხმარეთ მშვიდობაში.
სასტარტო პაკეტის ფასად, იღებთ VIP პაკეტს და მადლობას რომ სარგებლობთ ჩვენი ინტერნეტით.

P.S აქვე მადლობას გადაგიხდით მოქალაქე ბერიკელაშვილი ასეთი კეთილშობილებისთვის და გაჭირვებაში გვერდში ამოდგომისთვის. ჩემი ქსელი ტელეკომი….

ტვინი გალღვა

კაცებმა თვითმფრინავი დაინახეს,
შეყვარებულებმა -ცა,
ბავშვებმა -პეპელა.
გაზაფხული მოვიდა…
<რუსუდან კაიშაური)

და თუ მართლა დაინახეთ თვითმფრინავი, ან ცა, ან პეპელა მერწმუნეთ დღეს I მარტია ნამდვილად და რაღა თქმა უნდა გაზაფხულის I დღე…
გჯეროდეთ, რომ სადღაც მიმავალი რომელიმე ბუჩქის ძირას თავ მომწონე იასაც წააწყდებით. უკაცრავად და გუშინ ისეთი სურნელი ვიგრძენი დღეები ამერია და 28 თებერვალს გაზაფხულის I დღე მეგონა, მაგრამ ლოგინიდან წამომხტარს კალენდარი თვალებზე ამეფარა… დღეს ოცდარვააო დამანახა, ცოტა დავღონდი მაგრამ, რა მნიშვნელობა აქვს როცა მომინდება ჩემთვის გაზაფხული მაშინ იქნება… მაგრამ ის მახარებს, რომ დღეს არ ვტყუვდები და გაზაფხული მართლაც მოვიდა, თუ არ მოვიდა მალე მოვა მაინც… აყვავდება ხეები და იმ სანატრელ სურნელს, რომელსაც ბუნება ადამიანს მხოლოდ რამოდენიმე დღით ჩუქნის შევიგრძნობთ მალე… მე ყვავილების სუნს არ ვგულისხმობ, ყვავილები სულ არ არის ხოლმე აყვავებული, მაგრამ პირველ დღეს რაღაც განსხვავებული სურნელი ტრიალებს… თვალი იღვიძებს, მას ტვინის გალღვობა (ეს ფრაზა სკოლიდან მახსოვს, ხშირად ვისმენდი) მოსდევს და შემდეგ გულს უნდა მივენდოთ… მაგრამ მე არ მსურს გულს მივენდო, უბრალოდ თქვენ გირჩევთ თუ შეყვარებული არ ხართ ვინმე შეიყვაროთ და ერთად დატკბეთ ამ მშვენიერი დღეებით. იმედია ტვინი მართლაც გალღვება, თვალი მეტ საინტერესოს დაინახავს და დაწერილით გული მეტი სიამაყით აივსება, ანუ მინდოდა მეთქვა რომ ბლოგს შეეტყობა გაზაფხული… მანამდე კი სურათებითა და ულამაზესი სიმღერით ვეცდები გაგრძნობინოთ, რომ გაზაფხული მოდიიიიიიის!!!
ქართული ხმები– გაზაფხული შემოსულა ლენ

და მოკლედ… გილოცავთ გაზაფხულის პირველ დღეს