პოსტი და ორგაზმი შენზე…

მეძინა?

არა, არ მძინებია, ყოველთვის დილამდე შემოვრჩები კომპიუტერთან და დროის გასაყვანად როგორც წესი სტატიებს ვკითხულობ. ისეთი ბედნიერი ვარ ახლა… გადავწყვიტე იმ ემოციებზე დავწერო, რაც დღეს ვიგრძენი შენს მიმართ.

ეს სტატუსი, სულ ახლახანს, ფეისბუქზე დავდე...

შენ ჩემი ფეისბუქელი ფრენდი ხარ, შენ ჩემი ბლოგის მკითხველი ხარ. ახლა კითხულობ ამას და გგონია შენს პროფილზე არც არასდროს შემოვსულვარ, არ მაინტერესებ. ჰმ… არადა სულ ტყუილად ფიქრობ მასე. არა, არა ერთხელ ნამდვილად მიხვდებოდი, ფოტო დაგილაიქე. შენი პროფილის თვარიელება მსიამოვნებს!  ვერც წარმოიდგენ, რაც მეგობრებში დამამატე ყოველდღე რომ გათვალიერებ. შენ ჩემი ასაკის არ ხარ. ვიცი, ამ პოსტს წაიკითხავ და მინდა იცოდე ახლა უკვე ჩემი ქრაში რომ ხარ, მუზა… ჰო, პოსტებიც შენზე იქნება. რამოდენიმე.  განა წეღან არ ვთქვი შენს პროფილზე ბოდიალი მსიამოვნებს მეთქი?! ისეთს არაფერს, მნიშვნელოვანს არ წერ, მაგრამ…

ამ ორი საათის განმავლობაში დაახლოებით ოცდაათჯერ მომიწია  Older Posts-ზე დაჭერა. შენს ცხოვრებას ვეცნობი, ბევრ სისულელესაც გადავაწყდი, მიხარიხარ …

ყველას სძინავს… მინდება ფანტაზია რეალობად ვაქციო და შენს ფოტოებს ვათვალიერებ… ასეთი თბილი და სევდიანი თვალები, არასდროს მინახავს აქამდე…  ერთ-ერთ ფოტოზე შევჩერდი … მუსიკა ჩავრთე…  შენს ფოტოს ისევ ვაკვირდები და მიჩნდება შენთან ერთად ყოფნის სურვილი… თვალებზე ხელი ავიფარე, მაგრამ ნებისყოფის უქონლობა მძლევს, მგონია აქ ხარ, მიყურებ, ვცდილობ არ გაგრძნობინო ჩემი ცქერა… თმაზე ხელი გადავიტარე, კისერს ჩამოვაყოლე და ვცილობ შეგიგრძნო. შენ სუნს ვგრძნობ, არ ვიცი როგორი სუნი გაქვს, მაგრამ ჩემთვის ყველაზე სასიამოვნო ხდება თანდათან. ყველაზე მეტად ადამიანის სუნი რომ  აღმაგზნებს იცოდი? ჰო, მე ოლფაქტოფილი ვარ.

თვალებს ვხუჭავ, ხელები მაისურისკენ მიმაქვს, მთელი ძალით ვჭმუჭნი, ლამის შემოვიგლიჯო, კბილებით ვგლეჯ… მუსიკას უფრო ხმამაღალზე ვრთავ და ხელი მკერდისკენ მიმაქვს. მთელი ძალით ვაწვები მკერდს, შენი სხეულის სიძლიერე მინდა შევიგრძნო, თუ როგორ ჩამეხუტებოდი. ჯინსის შარვლის ღილებს ვიხსნი და ხელს საცვალისკენ ვაცურებ… კისერი სკამის მისაყუდებელზე გადავკიდე, ერთი ხელით ჩემს კისერს ვეფერები (ფეთიში)  მეორე ხელით ვმასტურბირებ…

შენ ახლა ამ პოსტს კითხულობ, არ გგონია რომ ეს პოსტი შენზეა, იღიმი და ფიქრს ფიქრის საშუალებას არ აძლევ, მე კი გეუბნები, შენ ხარ, მართლა შენ ხარ! მე არ მოგწერ… თუ ოდესმე ერთმანეთს შევხვდით, არც მაშნ გეტყვი ვინ ხარ. მაგრამ ეს პოსტი მართლა შენ გეკუთვნის… დღეს ჩემი ქრაში გახდი… ეს პოსტი შენზეა და გაიღიმე, უბრალოდ ბედნიერი ვარ რომ არსებობ ♥

ახლა, მივდივარ დაქრაშული და შეკვეთილი სიზმარი უნდა ვნახო. შენმა ფოტოებმა სექსუალური ფანტაზიები გაამძლავრა ჩემში. სიზმარი შენზე იქნება, და ვერც წარმოიდგენ, რომ შენ შენ ხარ. სიზმარზე მერე მოგიყვები, როგორი იქნება.

მანამდე კი გეტყვი, რომ დღეს მე ფერი ვიცვალე, ბუნებასთან ერთად ვიცვალე ფერი. და ამ ფერიცვალობას გილოცავ.

ჰეფი ბოზდეი მაი ბლოგ!

 

ოცნება ოცნებად რჩება მაგრამ ვიმედოვნებ, ოცნების ოცნებაში დამეხმარებით…

დღეს, ჩემი ბლოგის პირველი იუბილეა, ერთი წლის გახდა. თარიღი, რომელსაც ისე ველოდებოდი როგორც საკუთარ დაბადების დღეს. მერე რა რომ ისე ხშირად ვეღარ ვწერ, შემოვდივარ და მკითხველის აქტივობას ყოველთვის ვამოწმებ. გმადლობთ, რომ მკითხულობთ, გმადლობთ, რომ ოცნების ოცნებაში დამეხმარეთ. კი. კი. დამეხმარეთ. რადიკალურად შეცვლილი ვარ, ბლოგის არ ქონის პერიოდთან შედარებით. სხვა ფასეულობები გამაჩნია, სხვა აზროვნება ჩამომიყალიბდა, სხვა შეხედულებები მაქვს სხვადასხვა საკითხებზე…

რატომ დავიწყე ბლოგერობა?

მხოლოდ დოდკას და თინის ბლოგს ვკითხულობდი და რა თქმა უნდა მომწონდა მათი პოსტები. მომინდა ბლოგის შექმნა, ნამდვილად არ ვიცოდი რის შესახებ დავწერდი, ყველაზე მეტად დღიურის ფუნქციის შეთავსება მინდოდა ჰქონოდა ბლოგს (დღემდე ეს ფუნქცია აქვს). დავსერჩე”ბლოგის შექმნა”  , კიკიტოს ბლოგი გამოიტანა გუგლმა სადაც სვითის მიერ დაწერილი ტუტორიალი ვნახე… ბლოგსპოტზე ჩემთვის სასარგებლო პოსტებისთვის დახურული ბლოგი გავაკეთე, სადაც ავტორების ბიოგრაფიებს ვაგროვებდი, შემდეგ გადმოვედი ვორდპრესზე და … ბლოგერობამ ბევრი რამ ჰქმნა.

მოკლედ, სამადლობელო სიია, ეს ყველაფერი ერთმანეთთან კავშირშია:

მადლობა,  მარის ტუტორიალისთვის!

მადლობა, საქართველოს ბანკს ბლოგერების ივენთისთვის!

მადლობა, კიკიტოს რომ გავიცანი!

მადლობა, ლიკას რომ ლიბერთი ბანკში ვმუშაობ!

მადლობა, შენ ვინც ამას კითხულობ, მიხარიხარ!

დახასიათება ფსიქოლოგისა :)

ფსიქოლოგ, ექსტრასენს გრინმარიმ დამახასიათა, აღმოჩნდა რომ ძალიან კარგად მიცნობს, ყველაფერზე პასუხი იცის რსაც გავცემ, შთაბეჭდილებების ქვეშ ვარ. თუ გაინტერესებთ როგორი ვარ წაიკითხეთ…

რა მჭირს?

მინდა პოსტის დაწერა, ნახევარს ვწერ და ვშლი, არ გამომდის…  რა მჭირს? ვიზიტორების რაოდენობა შემცირდა, ძალიან მწყდება გული, ისევ ვორდპრესზე გადასვლას ვფიქრობ თან არ მინდა.

ტვინი გალღვა

კაცებმა თვითმფრინავი დაინახეს,
შეყვარებულებმა -ცა,
ბავშვებმა -პეპელა.
გაზაფხული მოვიდა…
<რუსუდან კაიშაური)

და თუ მართლა დაინახეთ თვითმფრინავი, ან ცა, ან პეპელა მერწმუნეთ დღეს I მარტია ნამდვილად და რაღა თქმა უნდა გაზაფხულის I დღე…
გჯეროდეთ, რომ სადღაც მიმავალი რომელიმე ბუჩქის ძირას თავ მომწონე იასაც წააწყდებით. უკაცრავად და გუშინ ისეთი სურნელი ვიგრძენი დღეები ამერია და 28 თებერვალს გაზაფხულის I დღე მეგონა, მაგრამ ლოგინიდან წამომხტარს კალენდარი თვალებზე ამეფარა… დღეს ოცდარვააო დამანახა, ცოტა დავღონდი მაგრამ, რა მნიშვნელობა აქვს როცა მომინდება ჩემთვის გაზაფხული მაშინ იქნება… მაგრამ ის მახარებს, რომ დღეს არ ვტყუვდები და გაზაფხული მართლაც მოვიდა, თუ არ მოვიდა მალე მოვა მაინც… აყვავდება ხეები და იმ სანატრელ სურნელს, რომელსაც ბუნება ადამიანს მხოლოდ რამოდენიმე დღით ჩუქნის შევიგრძნობთ მალე… მე ყვავილების სუნს არ ვგულისხმობ, ყვავილები სულ არ არის ხოლმე აყვავებული, მაგრამ პირველ დღეს რაღაც განსხვავებული სურნელი ტრიალებს… თვალი იღვიძებს, მას ტვინის გალღვობა (ეს ფრაზა სკოლიდან მახსოვს, ხშირად ვისმენდი) მოსდევს და შემდეგ გულს უნდა მივენდოთ… მაგრამ მე არ მსურს გულს მივენდო, უბრალოდ თქვენ გირჩევთ თუ შეყვარებული არ ხართ ვინმე შეიყვაროთ და ერთად დატკბეთ ამ მშვენიერი დღეებით. იმედია ტვინი მართლაც გალღვება, თვალი მეტ საინტერესოს დაინახავს და დაწერილით გული მეტი სიამაყით აივსება, ანუ მინდოდა მეთქვა რომ ბლოგს შეეტყობა გაზაფხული… მანამდე კი სურათებითა და ულამაზესი სიმღერით ვეცდები გაგრძნობინოთ, რომ გაზაფხული მოდიიიიიიის!!!
ქართული ხმები– გაზაფხული შემოსულა ლენ

და მოკლედ… გილოცავთ გაზაფხულის პირველ დღეს

ყველა საიტის ჩვენებური მოხმარება

odnoklassnik-ებზე ჩემი მოსაზრებების დაწერის შემდეგ მეგობრებში ისეთი კრიტიკის საგანი გავხდი მინდა დავწერო, გავავრცო, ვთქვა რომ იდეალური და გამართლებული აზრი მხოლოდ მსჯელობის შემდეგ იბადება.

მოკლედ ასე, ამდენი უარყოფითის შემდეგ მინდა რამოდენიმე დადებითი თვისებაც დავწერო მაგრამ მანამდე ვიტყვი, რომ ამ საიტს და საერთოდ ყველა საიტს თავისი დანიშნულება აქვს და ქონდა, მაგრამ დანიშნულებას ყურადღებას არ ვაქცევთ და საჩვენო მიზნებისთვის ვიყენებთ, ვიყენებთ იმისთვის რომ გოგო “შევაბათ” ან საერთოდ სკაიპის იდი გამოვართვათ და შემდეგ სექსზე დავითანხმოთ თუ არა ლაივში მაშინ ვირტუალურად, ეს კიდე ცალკე თემაა და ამიტომ ბევრს არ დავწერ აქ… ადნაკლასნიკები არის კლასელებისთვის როგორც სიტყვის შინაარსი რათქმაუნდა… უნდა იყვნენ დაკავებულული მხოლოდ ძველი დროის გახსენებით და არა რაც ზემოთ ვთქვი. ან თუნდაც VIII კლასში რომ იყავი, წრეშიბურთს თამაშობდი, მოგწონდა მეზობლის გოგო, რომელსაც ჭრელი კოპლებიანი კაბა ეცვა და კეპი ეხურა შემთხვევით აღმოაჩინე საიტზე და გაუმხილე ეს გრძნობა ან უკვე დავიწყებული მაგრამ მომავალში განსახორციებელი, ამას რა ჯობია.. მაგრამ ყველაფერი ჩვენებურად უნდა გადავაქციოთ და მასიური გავხადოთ. როგორც სკაიპში ისე უკვე ადნაკლასნიკებში შესვლისას დაგხვდება წერილი: გამარჯობა გავიცნოთ? და შეიძლება სექსზეც დაგითანხმონ, მაგრამ ისიც მართალია რაც არ გინდა იმას არავინ დაგაძალებს ადვილად შეგიძლია თავიდან მოშორება… მაგრამ ასეთი მიზნებისთვის არსებობს რუსული (რუსული იმიტომ რომ ინგლისური არ ესმის უმრავლესობასო) საიტი შეგიძლიათ იქ ეძებოთ “ნაშა” რომელიც ღამეს გაგიხალისებთ… ახლა კი შეპირებული ყველაზე კარგი თვისება მაგალითისთვის ვიტყვი რომ ჩემ ახლობელს ასეთი რამ შეემთხვა: იყო დარეგისტრირებული ამ საიტზე (odnoklassniki) მაგრამ არ იყენებდა მუდმივად, ერთხელაც მოუვიდა წერილი რუსეთიდან რომ ბაბუა გარდაეცვალა რომელიც მილიონერი იყო და ქონება მას დაუტოვა, ეხლა კი საქართველოდან წასულია და ტკბება ცხოვრებით რომელიც აქამდის არ ჰქონია…
აი აქ დავასრულებ თორემ ძალიან გამიგრძელდა…

პირველი პოსტი!

> ჰმმმ……
იყო და არა იყო რა იყო ….
არაააააა…
არა რაღაც საშინლად “ვიბყრობ” ბლოგ სფეროს…
როგორ დავიწყო?
……………………….
არა ისე სიმართლე დავწერო მირჩევნია…
არ ვიცი, არ მიყვარს თავის გამოჩენა…
არ მიყვარს ყურადღების ცენტრში ყოფნა და შესაბამისად დავიბენი ცოტა არ იყოს. თავში არაფერი მომდის, არადა დღესვე მინდა ფეხი შემოვდგა და წელში გავიმართო, მაგრამ ეს ჯერ ფანტაზია უფროა… ხო ფანტაზიაზე გამახსენდა მიყვარს ოცნებაზე ოცნება, მაგრამ ცუდია რომ ოცნების ოცნება ოცნებად რჩება…
ოცნება არის ის,რის გარეშეც გონებას ვერ აღჭურავ შთაგონებით. ოცნება შეიძლება იყოს განხორციელებადი,საოცნებო და საფერებელი. ოცნების განცდის გარეშე არაფერი არ მიიღწევა, არც ხელოვნებაში, არც მეცნიერებაში და არც ჩვეულებრივ ყოფაში.
ახალგაზრდობისა და გონების უბერებლობისათვის უდიდესი სიბრძნეა შეინარჩუნო ოცნების უნარი და თუ ისინი თანმიმდევრულნი და გონივრულნი არიან, კიდევ უფრო მშვენიერი ხდება გარემო და სამყაროს თავის ხატად და მსგავსად ქმნიან. ამ ოცნების ძიებაში ბოლო დროს ხშირი სტუმარი ვარ ბლოგერების ძალიან მომეწონა და მეც გადავწყვიტე ოცნების ფანტაზიაში და ფანტაზიიდან კლავიატურაზე შეხებით დავიწყო წერა… წერა ყველაფერზე აქტუალურ თემებზე, ამას შემდეგ ნახავთ და შემიფასებთ იმედია… ოცნება ოცნებად რჩება მაგრამ ვიმედოვნებ, ოცნების ოცნებაში დამეხმარებით……