მაჩვენე შენი დესკტოპი და გეტყვი ვინ ხარ შენ

პოსტში ნინუცამ დამთაგა

ჩემი დესქტოპი ერთი წელია ასე გამოიყურება, მნიშვნელობა არ აქვს რა ეყენება, ამიტომ რაც მოყვა ვინდოუს 7-ის თემას იგივე დავტოვე. ვინდოუს 7, ვინდოუს ვისტა, ვინდოუს XP-ის თემების გადმოწერა შეგიძლიათ ამ საიტიდან www.custopack.com (ჯერ პროგრამა უნდა დააყენოთ). შეგიძლია თავადვე შექმნა საკუთარი დიზაინს თემა და აიკონებიც ექსკლუზიური გქონდეს.

ასეთი არეულია ჩემი დესქტოპი

არ აწყენს D დისკს დალაგება და ზედმეტი ფაილების წაშლა

ლიბერთი ბანკში მუშაობის დროინდელი საჭირო მასალა

ფოტოების ფოლდერი, სადაც ყველაზე ხშირად შევდივარ

ვთაგავ არავის… ყველას, ვისაც სურვილი გაქვთ, ატვირთეთ ფეისბუქის გვერდზე თქვენი დესქტოპის ფოტო, სულ ესაა

facebook-ის ექოუნთი რომ გამიუქმდეს

მორიგი ტეგ იგრად ქცეული პოსტი.

დავალება: დაწერე პოსტი თუ რა მოხდება facebook-ის ექოუნთი რომ გაგიუქმდეს

წესები: არ დაგავიწყდეს  პოსტის დაწერის დროს მონიშნო ტეგ თამაშის იდეის ავტორი, ლინკში მიუთითეთ ეს პოსტი ^^

ფეისბუქ დამოკიდებული რომ ვარ ამას აღარ უნდა ბევრი შესავალი. დღეს რამოდენიმე წუთით ექაუნთი წამეშალა და თვალზე ცრემლი მომადგა (კლიანუს). ათასმა კადრმა გაირბინა წარმოსახვაში: ვინ იცოდა პაროლი, ვისიმე კომპიუტერში ჩართული ხომ არ დამრჩა, მეილზე მოსული რომელიმე წერილი სპამი ხომ არ იყო, რომელსაც დავაკლიკე. თუ შურისძიებით იყო გამოწვეული, მტრები მყავს. მოკლედ მთელმა წარსულმა ჩაიქროლა ელვის სისწრაფით.

სტრესის მიზეზი ამ მესიჯის ნახვა

თვალებში დაგროვილმა სისხლმა ტვინში გადაინაცვლა, ხელები ამიმოძრავდა ბრაუზერ გუგლ ქრომის new tab-ისკენ გამექცა მაუსი. რატომ? Google + რომ ჩამერთო, დამედო სტატუსი სამუდამოდ გადავცხოვრების შესახებ  ამ სოციალურ ქსელში. მოკლედ ვისაც G+ არ გყავართ შეგიძლიათ დამამატოთ, ვინიცობაა და რა ხდება, იქნებ მართლაც აუქმებს მარკი facebook-ს. აქედან რომელიმე წრეში ჩაგამატებთ ^_^

წრეები G+ზე

რა მეწევა facebook-ის გაუქმების ან თუნდაც პროფილის გაუქმების შემთხვევაში?

1. თვალებში დაგროვილი სისხლი გადმოიფრქვევა.
2. ნევროზი პიკს მიაღზევს და ფრჩხილების კვნეტას ისევ შევუდგები.
3. ვეღარ აღვიდგენ წარსულს, რადგან თითოეული ფრენდთან მოგონება მაკავშირებს, რომლის აღდგენა მიჭირს ჩვეულ ცხოვრებაში.
4. დავკარგავ იმედს სამსახურის პოვნასთან დაკავშირებით (ორი ყოფილი სამსახური facebook-მა მომაპოვებინა)
5. ვეღარ დავესწრები საინტერესო ივენთებს და კომუნიკაციის საშუალება მომესპობა.
6. ფან ფეიჯების ვეღარ გავაკეთებ და ვეღარ დავთაგავ წერის დროს მაგალითად (კაი, ვხოხავ, მე PMS მაქვს, ლეღვის ფოთლის ნახარში, ბოლო კომენტარის დალაიქება როცა პასუხის დაწერა გეზარება)
7. ვეღარ გავიგებ ვინ ვისთანაა ურთიერთობაში, ან რა ორიენტაციისა ადამიანი რომელიც მომწონს.
8. პრივატულ ჯგუფებში ვერ ვილაპარაკებ.
9. მეგობრების სტატუსებს ვერ “დავალაიქებ” და “ლოოლს” სხვაგან აღარსად დავწერ.
10. მობილური ტელეფონით კედელს ვერ გავანახლებ.
11. ვეღარ ვნახავ ვინ ვის დაუმეგობრდა (ეს + ად შეიძლება განვიხილო, თავს აღარ ვიტეხ რა აკავშირებს ერთმანეთთან mutual ფრენდებს)
12. ყველაფერ ამ უბედურებასთან ერთად ბლოგის ფან ფეიჯი გაუქმდება და სახის მარცხენა მხარეს (სახის მარცხენა პროფილი არ მომწონს) ჩამოვიკაწრავ.

რა დადებითი აქვს ამ სოციალური ქსელის გაუქმებას.

1. აპლიკაციების შემოთავაზებით ტვინს აღარ მოდღნავენ.
2. ბანკები და მსხვილ მსხვილი თუ პატარა კომპანიები სარფიან რეკლამას ვერ განათავსებენ, მალე გაკოტრდებიან (მე გამიხარდება)
3. აღარ იქნება კონკურსებისთვის სახვეწარი ლაიქები საჭირო.
4. ამ ყველა სიკეთესთან ერთად საქორწინო ფოტოებს, გაპრანჭული 5 წლის ბავშვების ფოტოებს ააორთქლებს მარკი.
5. აღარ დაისმება კითხვები რა ფერის მაისური მოგწონს და რა ბრენდის სათვალეს ხმარობ.
6. აღარ იქნება პროფილები _ ყველაზე ძერსკებეე, ყველაზე ყველაზეებეეეე, ყველაზე საყვარლები და ზეებიიი… (თუმცა G+ საც მოაგნებენ)
7. დილის 10 საათამდე არ ვიჯდები კომპიუტერთან. მოვიწესრიგებ ძილს.
8. ძალიან ბევრ პოსტს, მინი პოსტს დავწერ ბლოგზე
9. არ მომივა წერილები “როგორ ხარ? სად დაიკარგე? რა ხდება ახალი?” მსგავსი შინაარსით

მოკლედ, facebook-ის გაუქმების შემთხვევაში მარკი ღირსი იქნება _ თავისივე კედელზე (wall) თავი ვარტყმევინოთ, „ლაივში“  ცხოვრების ოფლაინის (ძილი) დროს ვუჯიკოთ და like-ის მანიშნებელი მუშტიდან ამოწეული ცერა თითი დავანახოთ (fuck u-ს ნაცვლას)!

ვთაგავ: ნიკას, ქეთუსის, ცინიკოსს, რეალითი ბლოგს, ველურ ორქიდეას, People Are Crazy, ჯესის

შეგვახედე სახლში და გააღე გარდერობი

ეღირსა ამ პოსტს გამოქვეყნება და გადავწყვიტე რომ ტეგ თამაშად ვაქციო. პოსტის შინაარსი სათაურიდანვე მეტყველებს “შეგვახედე სახლში და გააღე გარდერობი“ დაგვათვალიერებინე შენი ბუნაგი და გამოალაგე ყველაფერი, გვაჩვენე, განგვიმარტე. აუცილებელი წესი: არ დაგავიწყდეს  პოსტის დაწერის დროს მონიშნო ტეგ თამაშის იდეის ავტორი, ლინკში მიუთითეთ ეს პოსტი ^^

სახლში ყოფნაზე მეტად არაფერი არ მსიამოვნებს.

სიმყუდროვე…
სითბო…
ჩემი სამყარო მაქვს მოწყობილი, უმეტეს წილად. მხოლოდ სახლში ვგრძნობ კომფორტულად თავს, თუ alone ვარ განსაკუთრებული კომფორტი მაშინ მექმნება. შიშველი ტანტალი, სამზარეულოში ფოციალი საყვარელი ფილმები, მუსიკა, კომპიუტერის სასურველ ადგილას დადგმა, მოშვებული ონკანი, ყველა ოთახის დასაკუთრება, კედელზე ფეხების შეწყობა და წიგნის კითხვა, ეროტიული ფილმების ყურება, ყველა ოთახში საფერფლე, მეგობრების შეკრება, სასმელი და ა.შ უსასრულოდ ჩამოთვლა შემიძლია. მოკლედ ყოველთვის ასეთი თავისუფლება, საკუთარი სახლი მინდა…
ახლა კი დავჯერდები იმას რაც მაქვს და ასაე ძალიან მიყვარს. შევეცდები გაჩვენოთ როგორ გამოიყურება ჩემი ოთახი, გარდერობიც გავაღო და შეგაჭყიტოთ. ვცხოვრობ მრავალსართულიან სახლში (კორპუსი) მე-6 სართულზე

თუ ასეთი კარი დაინახოთ თბილისის რომელიმე კორპუსში, ჩემია!

ისარით მითითებული სეიფია, სადაც მამაჩემის საგანძური ყლეობები ინახება, დრელე, ჩაქუჩი, ლურსმნები, პლოცკოები და ატვორტკები

შემოსვლისთქანავე, ასეთი ბევრი ერთნაირი კარი დაგხვდებათ, იმედია ოთახის მდებარეობა არ შეგეშლებათ. ძალიან ადვილია, ჩემთან რომ მოხვალთ სტუმრად გასწავლით როგორ ამოიცნოთ ჩემი საძინებელი

მისაღები + ჩემი ოთახი

მისაღები ოთახი, სავარაუდოდ სადაც პირველად შემოხვალთ, მერე გადავინაცვლებთ ჩემს ოთახში. ოთახი სიდიდის გამო ფარდით არის გ აყოფილი, როცა გვინდა ვადიდებთ, უმრავლეს შემთხვევაში ასე გამოიყურება.

ლურჯი საწოლი ♥

ფერი ლურჯი რომ მიყვარს მოგეხსენებათ, ამიტომ საწოლიც შესაფერისი მაქვს. ზაფხულში ძილის დროს ეს ლურჯი გადასაფარებელი ქვედა ტანზე მაქვს შემოხვეული. ზამთარში, ლოგინში არ ვჩანვარ, თავზე ბალიში მაფარია და ბოლომდე ჩამძვრალი ვარ საბანში.

უკომენტაროდ

ადგილი სადაც უმეტეს დროს ვატარებ სახლში ყოფნის დროს, ადგილი საიდანაც ძალიან ბევრს ვსწავლობ და ძალიან საინტერესო საჭირო ინფორმაციას ვისრუტავ.

გარძერობბ

არ შეგეშინდეთ, ჩემს გარდა არავინ ეკარება ამ ადგილს, ამიტომ არის მოუწესრიგებელი, ძირითადად შეყრილი და ერთმანეთში არეული ტანსაცმელით.

ხედი ახლოდან

მხოლოს ერთი წითელი საცვალი ჩანს, მაგრამ ახლოს ვინც მიცნობს იცის რომ უამრავი წითელი საცვალი მაქვს და ყოველთვის წითელს ვიცვამ. სადღაც ქვევით ამ არეულობაში პატარა ყუთია რომელსაც მოგონებების ყუთი ჰქვია.

და აი ისიც

ვისაც რაიმე უჩუქებია, ფურცელიდან დაწყებული კორექტორით დამთავრებული და ეტევა, ყველაფერი ამ მოგონებების ყუთში იყრის თავს.

ეიფელის რაღაცები, მისალოცი ბარათები, ნახატები, მაღაზიის ჩეკი, ქვები, ფოთლები ხელსახოცი, სუვენირები, წერილები

საბანკო პროდუქტების რეკლამები, ბარათების პინ კოდები, დისკები

სასიყვარულო წერილები, სკოლიდან მოყოლებული დღემდე

ბეჯები, მოსაწვევები

ქეთი მერკვილაძის კალენდარი ავტოგრაფითურთ

რატომ ვინახავ ამ კალენდარს? ბავშვობას მახსენებს. მახსოვს კონცერტზე წამიყვანეს და იქ მაჩუქა, ძალიან მიხაროდა, ჩემზე ბედნიერი არავინ დაიარებოდა თბილისში

მმმმ

21 წლის კონიაკი, რომელიც ბებომ იყიდა და როცა დავოჯახდები მაშინ უნდა გაიხსნას… მეტი არაა ჩემი მტერი მე რომ დავოჯახდები, მიზეზი ამ პოსტში შეგიძლიათ ნახოთ.

პირადი ნივთები

პირადი ნივთები რომლითაც ყოველდღე ვმოძრაობ, ბარათები, სიგარეტი, საფულე. და 10 თეთრიანი, დიახ მეტი არ მომეპოვება ამჟამად…

და ბოლოს ასეთია ჩემი სახლის ფანჯრებიდან ხედი…

ბონუსად გიტოვებთ ჩემს საყვარელ საიტს სადაც ფოტოების გადაღებას შეძლებთ ვებ კამერით http://laphotocabine.com/. დაათვალიერე შარშანდელი ფოტოსესია

ტუჩები :დ (მეც ხომ უნდა მქონდეს ტუჩებ დაპრუწული ფოტო)

ვთაგავ ვისი სახლიც მაინტერესებს და რა ხდება მის გარედერობში, მაშ ასე კევანა, კნუტი, სიყვარულოვნა, ნინუცა

Carpe Diem

დაიჭირე წამი!

მმჰ, არ ვიცოდი რა დამეწერა ამიტომ იყოს ეს ) ამ ტეგ თამაშითიკომ დამთაგა.  მე კი ვთაგავ ♥სვითს

 

წაუმარაზმეთ

რამდენიმე დღის წინ ეგოისტმა დამტაგა ტეგ თამაშში რომელიც კნუტის წამოწყებაა. დიდად არ მიყვარს ეს ტეგ თამაშები, გასართობია მაგრამ მოსაწყენი რადგან ყველას ბლოგზე ერთი და იმავე იწერება. მაშ ასე ვიწყებ…

• არ მაქვს მობილური ტელეფონი, არ მაქვს საათი, არ მიმაჩნია ჩემთვის საჭიროდ, მართალია ხშირად დანიშნულებისამებრ დამჭირვებია, მაგრამ მაინც არ მაქვს. არ მინდა!
• ყოველთვის ვიცი ტანსაცმლის ამოჩემება, ამ ბოლო დროს ამოვიჩემე ტვიტის თეთრი მაისური და დახეული ადიდასის ტაპკები.
• ვუსმენ მუსიკას რომლის ახსნაც ბანალური სიტყვებით მომიწევს ვუსმენ ყველანაირ ჟანრს რომელიც მომწონს
• არ ვმუშაობ და ყოველთვის როდესაც სადმე მივდივარ, ჯიბიდან ხურდების ხმა ისმის, განსაკუთრებით ახლა რაც ქაღალდის ლარიანები რკინებად აქციეს.

• ვმოძრაობ მეტროთი და ავტობუსით, იაფია
• მავიწყდება ყველაფერი, ფილმების, სიმღერების, წიგნების სახელწოდება ასევე გვარები და სახელები მერევა ერთმანეთში. ალბათ ბევრს ვიცნობ და იმიტომ?
• მიყვარს კომედიური ფილმები, ჯენიფერ ლოპესის მონაწილეობით, განსაკუთრებით ის ფილმი ქორწილების ორგანიზატორი რომ არის (ფილმის სათაური არ ვიცი და დამკიდეთ …-ით)
• მაქვს ბებიას ნაჩუქარი ღრმა თეფში, როცა სახლში ვარ ყოველთვის იმ თეფშში ვჭამ გემრიელად.
• და სულ ბოლოს საშინელი კრიტიკოსი ვარ, არაფერი და არავინ არ მომწონს, ყოველთვის რენდგენზე ვატარებ ყველას ჩემს გუნებაში

ვთაგავ იმათ რომლელთა მარაზმიც მაინტერესებს … იიი ტაკ: მწვანე ვაშლი, გვანცა გრინი, ეთნო რევაზი

5 რამ, რაც ყველაზე მეტად მიყვარს (ანუ ორგაზმი წერის დროს)

ნეწ ტეგ იგრა ისევ, მადლობა ჩინგიზ-თემოს… იმდენი “რა” მიყვარს, იმდენი “ვინ” მიყვარს, რომ ამ ხუთეულში ვერ ჩავტევ. თანაც ამ ტეგ თამაშების თუ ბლოღერების მინუსია, რომ ყველას ერთი და იმავეს წერა უყვარს ესეთ პოსტებში. ყველას მუსიკა უყვარს, ყველას ოჯახი უყვარს და ყველას ფილმები უყვარს, (აქ დიდი მძიმე, გავადიდებ ეხლავე) ამიტომ მინუსს გავაპლიუსებსავით და რადგან ყველაზე მეტად საკვების შთანთქმა (ანუ, ჭამა… მაგრამ ვერ ვირგებ თუ ავადმყოფი ვარ ვერ გავიგე) მიყვარს და ხასიათში გადამდის შიმშილი, აქედან გამომდინარე, ამ პოსტში, ყველაზე მეტად ჩემთვის საყვარელ საჭმელებს მოვიხსენიებ. წინასწარ, დორბლები ჩამომდის და ტუჩები ჩემდაუნებურად მნია, მნიას გამოსცემს მ.ა (მაშ, ასე)

სოსისი

♥ ჩემი განუყრელი საკვები, თქვენ ვერ წარმოიდგენთ როგორ მიყვარს. დორბლების ყრა ამის ჭამის დროს იკითხეთ… არანაი შემწვარი ან რამეში შერეული, მხოლოდ მოხარშული!

pizza

♥ ♥ ოჰ როგორ მიყვარხარ, შენი სუნი, შენი გაწელილი ყველი და მხრებზე დაყრილი სოკო… მმმმ 7 ჯერ ჩავყლაპე ნერწყვი

ლორი

♥ ♥ ♥ აი შენ გამო თავის მარცხენა მხარესაც ავიპარსავ, თხლად დაჭრილო გადახვეულო… მინდააა : (

აჩმა-აჯმა

♥ ♥ ♥ ♥ შენი 5 ფენიანი, უკეთეს შემთხვევაში 7 ფენა ცომში გაფანტული და გადამდნარი ყველი… 7 კიბედ განცდილი ცხიმი. ოჰ, დოხწიბი დოხწიბი დოო

სპაგეტუნა

♥ ♥ ♥ ♥ ♥ მპწუ, მპწუუ, მმმ საოცრად სიამოვნო ხარ ნაზი ყბიების მოძრაობის შედეგად რომ ინაცვლებ ქვევით, მუცლისკენ… ისეთი სასიამოვნოა შენთვის წაროთქმული მპწუ, რომ “გათავებ” და მეორე “ხელის” სურვილი მიჩნდება…

დორბლიი! დორბლი ჩამოგდის მოისვი ხელი… თქვენი არ ვიცი მაგრამ მე მეორეზე “ვათავებ” ისე მიყვარს. ესეთ პოსტებს ავერიდები, თორემ ჭამის მაგივრად ერთი კოლოფი პაპიროზი გამოვცალე, ნერვიანობის გამო… მპწუ, მპწუ სპაგეტის ნაცვლად სიგარეტს მოუწია : ( … დატეგვა? ოოჰ, ვინ დავტეგო? ასე გადავწყვიტე, დავტეგავ ქეითს და დავუბრუნებ ვალს… სხვებს ვერ ვიხსენებ, თან მეძინება და ალბათ მაგიტომ… თუ ძალიან გინდათ, თქვენივე სურვილით დაიტეგეთ თავები და მე მომიხსენიეთ! უიჰ, გამახსენდა, HEXE.

ყველაზე კარგი ჩემს ცხოვრებაში

ეს ახალი ტეგ თამაშია სადაც ქეითმა დამტაგა, გამიხარდა და თავი დაფასებულად ვიგრძენი ცოტა არ იყოს გამიკვირდა და გამიხარდა კიდეც, რადგან ვიღაცას გავახსენდი… 20 წლის ვარ, არც ძალიან დიდი, რომ ყველაზე კარგის სტატუსი რაიმე მოვლენას მივანიჭო, ყოველდღიური პატარ-პატარა სიხარულები უფროა ჩემთვის კარგი. აქვე უნდა ითქვას ისიც, რომ განსაკუთრებულად კარგი ჩემს ცხოვრებაში არ ხდება. ძალიან ბუნდოვნად მამახსოვრდება წარსული, განსაკუთრებით ბუნდოვნად კარგი, უფრო მეტად ცუდის გახსენება შემიძლია, მაგრამ ამ პოსტს ნეგატიურად არ დავმუხტავ და გავიხსენებ კარგს ჩემს ცხოვრებაში. მაშ ასე:

♥ ყველაზე კარგი ჩემს ცხოვრებაში დედა, ჩემი და დიშვილები და ძმიშვილია, რომლებიც ყოველდღიურ ცხოვრებას მიხალისებენ, ღიმილით საუბრით ან მომავლის იმედით…

♥ მაშინ ყველაზე კარგი იყო, ეროვნული გამოცდებით უმაღლესში რომ ჩავაბარე და ისიც აკადემიური რომ ავიღე და ეხლა უსაქმური ვარ

♥ ჩემი ძმის დაქორწინება, როგორ გამოვტოვო, უკვე იმედ გაცრუებული ვიყავისანამ მანამ გაბედნიერდებოდა. უსაზღვროდ ბედნიერი ვიყავი მისი ჩვეული დაკრეჭილი სახით და მეორე იმით, რომ ახალი მსხვერპლი შემოემატა ჩემს ოჯახს რძლის სახით, რომელსაც სისხლს დღემდე ვუშრობ.

♥ ჰო, კიდევ მაშინაც ბედნიერი ვიყავი, როცა ზღვა დავინახე პირველად.

♥ უდარდელი ბავშვობა, არანაირი პრობლემა და ღამით იმაზე ფიქრი, ხვალ რომელი თამაში მეთამაშა.

♥ რატომღაც მთელი ცხრა წელია ყველაზე კარგი დღე ჩემს ცხოვრებაში 31 დეკემბერია, იმიტომ კი არა რომ ახალი წელი მოდის ან დავლევ, გავერთობი, არა, იმიტომ რომ ჩემ დიშვილებს უამრავ საჩუქარს დავახვედრებ 12 საათზე, გაუხარდებათ და თოვლისპაპის არსებობას დაიჯერებენ, მათი ბედნიერება კი ჩემ სიცოცხლედ მიღირს…

♥ ანის დაბადება და ჩემი ამაყი სახე 11 წლის ასაკში არ მავიწყდება, ვიფერებდი ვკაცობდი და მეამაყებოდა ბიძობა…

♥ ჩემი დის გულში ჩახუტება, ესეც ყველაზე კარგი, გამორჩეული და დასამახსოვრებელია, რადგან ეს ძალიან იშვიათად ხდება.

♥ ბლოღს, კომპიუტერს და დღემდე შემორჩენილ ვირტუალურ მეგობრებსაც ეკუთვნით აქ მოხსენიება, მათი გამოჩენის შემდეგ პაწე შეიცვალა აზროვნება და ცხოვრება.

სულ ეს იყო? ქეითის თქმის არ იყოს შეიძლება რომ დავწვე კიდევ ბევრი რამ გამახსენდეს, მაგრამ აღარ დავამატებ! რადგან ესენი გამახსენდა ე.ი სხვა არაფერია საჭირო.

წახალისებისთვის ვტაგავ:
სიყვარულოვნას
ბზუუკს
ლიტერატორს და
დი@ს