ვაღიარებ რომ… (ანაბეჭდი–ანკეტა)


ორი დღე ვფიქრობდი დამეწერა თუ არა ეს პოსტი… მაგრამ მაინც…

პოსტი წამოიწყო ნინუცამ დამთაგა მანვე და კიდევ ერთმა ახალბედა ბლოგერმა გიორგიმ. მოცემულია შეკითხვები როლებსაც პასუხი უნდა გავცე და მაია ასათიანის პროფილში ვიგძნო თავი : )

რა შეკითხვას დაუსვამდი საკუთარ თავს?– რატომ წერ ახლა ამ პოსტს და რატომ არ იძინებ?

რაში ხარჯავ ყველაზე მეტ ფულს?– გამომდინარე იქიდან რომ ფინანსურად საკუთარ თავს ვერ ვუზრუნველყოფ, ოჯახს სიგარეტში და მგზავრობისთვის გამოყოფილი ფული ეხარჯება ძირითადად.

რის გარეშე არ ჩაუვლია არცერთ დღეს?– კვების, ღიმილის, საცვალის გარეშე, საუბრის, წუწუნის გარეშე.

როგორ ფიქრობ ვინ ან რა იყავი წინა ცხოვრებაში?–  ადონისი… მოკვდავი და კვლავ გაცოცხლებადი ბუნების განსახიერება. იმედია ისევ ტახი არ დამგლეჯს , ზევსი და არესმა მაინც აღარ არსებობენ.

ვინ მოახდინა ყველაზე დიდი გავლენა შენს ცხოვრებაზე?– ვინ, სჯობს ჩავანაცვლო  შეკითხვით _ რა? კითხვა ახდენს გავლენას…

რომ გქონდეს საშუალება,რას შეცვლიდი შენს ცხოვრებაში?– მთლიანად, ცხოვრებას შევცვლიდი.

50 წლის შემდეგ ჩემზე იტყვიან … ?–  როგორ დაბერებულა… ფუფ, რა საშინელი ტატუ აქვს კისერზე.  მგონი ამას ბლოგიც ჰქონდა კომპიუტერს ცივილიზაციის უმაღლეს საფეხურად აღიქვამდა. ცხოვრებაში წვერი არასდროს გაუპარსავს და არც თმა შეუჭრია.

რა არის შენი ცხოვრების საუნდტრეკი?– სითბო, კომფორტი, ბლოგინგი…

ყველაზე შტერული კითხვა?–  ყველაზე შტერული კითხვა? სხვა?  სხვა რას შვრები?

ვაღიარებ რომ…– არაფერი არ მაკმაყოფილებს და ავადმყოფურად ეჭვიანი ვარ. (აქ კიდევ რაღაც უნდა დამეწერა მაგრამ აღარ ჩავთვალე საჭიროდ)

ხალხი გაოცდება როდესაც შეიტყობს,რომ მე... – რქები და კუდი მაქვს, ხელის გულებზე თმა და ორი სასქესო ორგანო. (აქაც სხვა პასუხს ვაპირებდი)

ხალხი თვლის რომ მე…– ზედმეტად გულახდილი ვარ, თბილი, ენერგიული და “პიდარასტი”.

ვერ ვიტან როცა…– მატყუებენ ან მესწერვებიან, ჩემს დამცირებას ლამობენ.

___________________________________________________________________________

ჩემი ასარჩევი რომ იყოს მომავალ ცხოვრებაში გავჩნდებოდი…– (კარგია ეს შეკითხვა ბლოს რომ შემოვინახე…) გავჩნდებოდი ამერიკელ ჰიპად.

ჰიპები- იყვნენ ახალგაზრდული საპროტესტო მოძრაობის წარმომადგენლები. ისინი პროტესტს უცხადებდნენ ძალმომრეობასა და საზოგადოების მიერ დაწესებულ ნორმებს, ამიტომ ტოვებდნენ ოჯახებს, ზურგს აქცევდნენ ფუფუნებასა და სიმდიდრეს, რაადგან თვლიდნენ, რომ ეს ყველაფერი ძალმომრეობის გზით იყო დაგროვილი. ჰიპების მოძრაობაში გაერთიანებული იყვნენ 16-26 წლამდე ასაკის ახალგაზრდები, რომლებიც საზოგადოების მაღალ ფენას ეკუთვნოდნენ. ჰიპებმა ჩამოაყალიბეს საკუთარი თემი. ისინი ჩაკეტილები იყვნენ თავიანთ ვიწრო სამყაროში და არ ცნობდნენ ქვეყანაში არსებულ საზოგადოებრივ წესებსა და ნორმებს.ისინი ჩაკეტილები იყვნენ თავიანთ ვიწრო სამყაროში და არ ცნობდნენ ქვეყანაში არსებულ საზოგადოებრივ წესებსა და ნორმებს. ჰიპების ლოზუნგი იყო: „გამოეთიშე, განეწყე და განუდექი“.

  • გამოეთიშე” ნიშნავს ზურგი აქციო საზოგადოების მიერ დადგენილ წესებსა და ნორმებს.
  • განეწყე ” — ჩაუღრმავდი თავს, მონახე ცხოვრების აზრი და მიზანი.
  • განუდექი” — უარყავი სწავლა, თვალთმაქცი საზოგადოება, გააკეთე ის, რაც გსურს და როგორც გინდა. მიუძღვენი თავი როკს, ნარკოტიკებსადა თავისუფალ სიყვარულს.

მეყოლებოდა ასეთი მანქანა

ან ასეთი

   მოვძებნიდი დების მსგავს მოჰიპო დეიდას, რომელიც ხშირად ჩემს გვერდით იქნებოდა და ძალიან ბევრ რჩევას მომცემდა. მხოლოდ ისეთ რჩევებს დებმა რომ იცის, სხვანაირი არ მინდა. დები იცი ვინ არის? დები ერთ-ერთი შემთვის ყველაზე საყვარელი სერიალის გმირია, როგორ ადამიანზეც ვოცნებობ. დების ყველასი ესმის და ყველასთან ერთნაირია. მე ასთი ფურგონიდან რომელიმეში ვიცხოვრებდი, დები თუ ვერ მოიცლიდა, თავად  მივაკითხავდი და თავის გაკეთებულ ჰამბურგერს მაჭმევდა (გემრიელ ჰამბურგერს ამზადებს).

ეს დებია ჯასტინთან ერთად

ფოტოზე დები და ჯასტინი არიან, შეიძლება ჯასტინიც ვყოფილიყავი, წინა არა მაგრამ ამ ცხოვრებაში… ჯასტინი ვერ ვიქნები, იმიტომ რომ მომეცა ყოფნის  შანსი და ჩემდა გასაოცრად ყველაფერი გაქრა. ჯასინი აღარ ვარ, არც ჯასტინს შეყვარებულის მსგავსი აღარ მყავს, არც ჰიპი ვარ, მაგრამ ჰიპი სახელად ჯასტინი სიამოვნებით ვიქნებოდი.

ვთაგავ ჯი-ნი-ანს და კახის 

About ადო

მოგესალმები, მე ადო ვარ! რატომ ადო (იგივე Ado Doodlez) და არა ლადო, ჩადო, ღადო ან გადო? ბავშვობაში ჩემი სახელის სწორად წარმოთქმა არ შემეძლო ამიტომ ჩლიფინით და მიკიბვ-მოკიბვით ვამბობდი ადოლის, როცა გავიზარდე შემრჩა და ყველა მეძახის ადოს.
This entry was posted in პირადი, საკითხავი and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

9 Responses to ვაღიარებ რომ… (ანაბეჭდი–ანკეტა)

  1. Pingback: ანაბეჭდი–ანკეტა « Kakhi's World

  2. ადო, როცა წერ გულიანად და გძნობას აყოლებ, ძალიან მაგარია!.. არადა, შენს ბლოგზე ეს არც ისე ხშირადაა, ბოლო დროს იმატა… არ გინდა ასე გააგრძელო? აი, დებიზე რაც გიწერია მაგალითად, ისეთი თბილია… კიდე ერთ-ერთი წინა პოსტი, სითბოზე. მაქ პირველად გამიჩნდა სურვილი კომენტარის დატოვების, არადა, შენს ბლოგს აქამდეც ვადევნებდი თვალს, არა აქტიურად, მაგრამ მაინც…

    მომწონს შენი თბილი ნაწერები ^_^

    • ადო says:

      ჰო, მეც გადავწყვიტე ეს 2 კვირაა რომ წერის სტილი შევიცვალო და როგორი პოსტებიც მოგწონს (მოგწონთ) ისეთი ვწერო. ვფიცავ ერისა და მამულის წინაშე არ გიღალატებთ ^_^

  3. Katiee.Ge says:

    ასეთი მანქანა ახლაც შეგიძლია გყავდეს, არ იქნება ძვირი ძველი სასწრაფოები, მერე შეღებვას რა უნდა, მეგობრები მოგეხმარებიან :)))

    მე მასეთი ჭრელი ზაპოროჟეცი მინდოდა ადრე😀

    • tamara says:

      მეც მინდოდა🙂🙂

      • ადო says:

        სამწუხაროდ საქართველოში ჰიჰი ვერ ვიქნები, თუ არ გავქუსლე სხვა ქვეყანაში.
        ეგეთი ზაპაროჟეცი მეზობელს ჰყავს და ყიდდა თუ არ ვცდები :დ აღარ გინდა(თ)?

  4. უი დაგითაგივარ,არ ვიცოდი..დავწერ აუცილებლად ^_^
    რა კარგი წასაკითხი იყო..

  5. niinc ♥ says:

    მიხარია ბოლოს მაინც დაწერა რომ გადაწყვიტე. ცოტა გვიან კი ვნახე :ლოლ:

დატოვე კვალი! ♥ გამოთქვი შენი მოსაზრება კომენტარის სახით

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s